Jako dziecko w nikogo chyba nie wierzyłam tak bardzo intensywnie, jak w Świętego Mikołaja. Wszystkie wróżki zębuszki czy wielkanocne zajączki w
moim dziecięcym mniemaniu swoją magią nie dorastały mu nawet do pięt - a
zresztą w tamtych czasach nie były to jeszcze zbyt popularne
osobistości i mówiło się o nich tylko w nielicznych domach.
Za to Świętego Mikołaja znały chyba wszystkie dzieci - i zawsze czekały na niego z
wielkim utęsknieniem, a potem w przedszkolu podekscytowane wymieniały się informacjami, co też takiego podrzucił im pod choinkę ich ulubiony świąteczny gość. Wedle dzisiejszych standardów - był z niego naprawdę niezły
celebryta ;)
Pamiętam, jak bardzo nie chciałam zasnąć w wigilijny wieczór, żeby nie
przegapić wizyty Mikołaja i przyłapać go na gorącym uczynku. (Swoją drogą - zawsze niesamowicie dziwiłam się , jak taki korpulentny jegomość jest w stanie przecisnąć się przez nasz wąski i pełen sadzy komin ;) )
Pamiętam też, że nigdy mi się to nie udawało - i w końcu zawsze zapadałam w sen, a tuż po przebudzeniu pędziłam do salonu co sil w nogach i gorączkowo sprawdzałam, czy pod drzewkiem znalazły się moje wymarzone prezenty.
Pamiętam, że pisałam do niego listy, zostawiałam mu na stoliku szklankę mleka i talerzyk z ciastkiem i godzinami wpatrywałam się w rozgwieżdżone niebo, czy przypadkiem nie majaczy na nim kontur sań , ciągniętych przez renifery.
Pamiętam też, że nigdy mi się to nie udawało - i w końcu zawsze zapadałam w sen, a tuż po przebudzeniu pędziłam do salonu co sil w nogach i gorączkowo sprawdzałam, czy pod drzewkiem znalazły się moje wymarzone prezenty.
Pamiętam, że pisałam do niego listy, zostawiałam mu na stoliku szklankę mleka i talerzyk z ciastkiem i godzinami wpatrywałam się w rozgwieżdżone niebo, czy przypadkiem nie majaczy na nim kontur sań , ciągniętych przez renifery.
Ta wiara i to oczekiwanie - to do dzisiaj jedne z najpiękniejszych
wspomnień mojego dzieciństwa. Swojemu synkowi chciałabym podarować
podobne - dlatego już od listopada zaczynamy intensywnie przygotowywać
się na godne przyjęcie szacownego gościa i nadanie jego wizycie
odpowiedniej otoczki.
Pierwszym krokiem było stworzenie naszego prywatnego miasteczka Świętego Mikołaja - odległej lodowej krainy, w której poza nim mieszkają też sprytne i pracowite elfy, rącze renifery oraz sympatyczne śniegowe bałwanki.
Pierwszym krokiem było stworzenie naszego prywatnego miasteczka Świętego Mikołaja - odległej lodowej krainy, w której poza nim mieszkają też sprytne i pracowite elfy, rącze renifery oraz sympatyczne śniegowe bałwanki.
Z dekoracji świątecznych DIY mamy tu:
- bałwanka ze starej doniczki
- sanie Mikołaja z płozami z rurek do napojów
- chatkę Mikołaja (tudzież fabrykę elfów) ze starego pudełka po butach
- domki elfów z plastikowych kubków i papierowych foremek na muffinki
- 3 stożkowe choinki z brystolu, kolorowego papieru i chusteczek higienicznych
- świąteczny wieniec z wycinanek, ozdobiony guzikami i kolorowymi szkiełkami
- 3 stożkowe choinki z brystolu, kolorowego papieru i chusteczek higienicznych
- świąteczny wieniec z wycinanek, ozdobiony guzikami i kolorowymi szkiełkami
- śnieżny łańcuch z białych pomponów i transparentnych koralików, nawleczonych na żyłkę
Całość umieściliśmy na sporym plastrze watoliny, imitującej śniegową
kołderkę - a z tyłu położyliśmy długi sznur okrągłych lampek LED ,
które wieczorami nadają naszemu miastu niesamowity klimat.
Oczywiście pokusiliśmy się też o list do Mikołaja -
który w tym roku jest (dla odmiany) listem w butelce.
Jeżeli nie macie jeszcze napisanych własnych listów do Świętego Mikołaja i jego elfów -
przygotowałam Wam kilka szablonów, z których możecie śmiało korzystać :)
Częstujcie się - i dajcie znać w komentarzach, o jakich prezentach marzycie ;)
















