Zacznę może od tego, dlaczego przez jakieś półtora roku mieliśmy w kwestii randek przerwę
i tak zwany "wycinek" w naszym małżeńskim życiorysie.
Po pierwsze - dziecko. Kiedy pojawił się Bąbel, ogarnął nas taki
rodzicielski amok, że już żadnych dodatkowych wrażeń i endorfin nie
potrzebowaliśmy. Wystarczało nam wspólne dreptanie po osiedlu z
wózkiem albo po prostu siedzenie w domu i wgapianie się w te małe,
bystro wpatrzone w nas oczyska. Pełnia szczęścia - więc kto by tam wtedy
myślał jeszcze o jakichś randkach?!
Po drugie - zmęczenie, któremu ustąpiła miejsca początkowa euforia. Po kilku miesiącach nieprzespanych nocy, kolek, ząbkowania oraz wiecznego dziecięcego płaczu i marudzenia oboje po prostu padaliśmy na twarz. Kiedy już udawało się ostatecznie spacyfikować Młodego - romantyczny wieczór przy lampce wina był naprawdę ostatnią rzeczą, na jaką mieliśmy ochotę. Chcieliśmy tylko przespać ciurkiem chociaż dwie godziny, zanim znowu zbudzi nas niemowlęcy wrzask ;)
Po trzecie - pieniądze. Bo wydawało się nam, że jak już ma być porządna randka z prawdziwego zdarzenia - to od razu musi też kosztować krocie. Woleliśmy sami nigdzie nie wyjść, nie zamówić biletów do kina czy teatru ani nie zarezerwować stolika w restauracji - a zamiast tego kupić coś Juniorowi, zrobić sobie spory zapas pieluch, nawilżonych chusteczek i modyfikowanego mleka.
Po czwarte - mój syndrom, znany powszechnie jako "pies ogrodnika" ;) Ponieważ nawet kiedy byłam już półprzytomna z tego zmęczenia i momentami czułam się jak więzień we własnych czterech ścianach, który ma do dyspozycji jedynie ten wspomniany wcześniej osiedlowy spacerniak - to i tak nie byłam w stanie zostawić Młodego z kimkolwiek innym. Żadna tam babcia, ciotka czy wynajęta niania - przecież to JA musiałam być przy nim 24 godziny na dobę i nie mogłam nawet na ułamek sekundy opuścić swojego matczynego posterunku.
Po drugie - zmęczenie, któremu ustąpiła miejsca początkowa euforia. Po kilku miesiącach nieprzespanych nocy, kolek, ząbkowania oraz wiecznego dziecięcego płaczu i marudzenia oboje po prostu padaliśmy na twarz. Kiedy już udawało się ostatecznie spacyfikować Młodego - romantyczny wieczór przy lampce wina był naprawdę ostatnią rzeczą, na jaką mieliśmy ochotę. Chcieliśmy tylko przespać ciurkiem chociaż dwie godziny, zanim znowu zbudzi nas niemowlęcy wrzask ;)
Po trzecie - pieniądze. Bo wydawało się nam, że jak już ma być porządna randka z prawdziwego zdarzenia - to od razu musi też kosztować krocie. Woleliśmy sami nigdzie nie wyjść, nie zamówić biletów do kina czy teatru ani nie zarezerwować stolika w restauracji - a zamiast tego kupić coś Juniorowi, zrobić sobie spory zapas pieluch, nawilżonych chusteczek i modyfikowanego mleka.
Po czwarte - mój syndrom, znany powszechnie jako "pies ogrodnika" ;) Ponieważ nawet kiedy byłam już półprzytomna z tego zmęczenia i momentami czułam się jak więzień we własnych czterech ścianach, który ma do dyspozycji jedynie ten wspomniany wcześniej osiedlowy spacerniak - to i tak nie byłam w stanie zostawić Młodego z kimkolwiek innym. Żadna tam babcia, ciotka czy wynajęta niania - przecież to JA musiałam być przy nim 24 godziny na dobę i nie mogłam nawet na ułamek sekundy opuścić swojego matczynego posterunku.
![]() |
| fot. pixabay |
Sytuacja uległa zmianie dopiero w momencie, kiedy Młody miał niecałe 2 latka.
Postanowione! Idziemy na randkę tylko we dwoje! Hurrraaa!!!
I poszliśmy, pozostawiając Bąbla pod opieką mojej mamy - a potem
wróciliśmy po jakiejś godzinie : w humorach takich, że mieliśmy ochotę
się wzajemnie pozabijać...Po drodze zdążyliśmy pokłócić się praktycznie
o wszystko - poczynając od okruchów na kuchennym blacie, a kończąc na
wypominaniu sobie wszystkich małżeńskich przewinień z ostatnich pięciu
lat. Najwyraźniej bardzo już odwykliśmy od takich romantycznych wypadów -
i potrzebowaliśmy trochę czasu, żeby na nowo się do nich przekonać ;)
Mimo wszystko, od tamtej pory na małżeńskie randki chodzimy już regularnie - w moim odczuciu mają one same zalety zarówno dla nas, jak i dla Bąbla. Kilka godzin poza domem zazwyczaj wystarcza, żeby na nowo naładować
akumulatory. Wracamy zrelaksowani, wypoczęci, zadowoleni - co bardzo
dobrze wpływa nie tylko na nas, ale i na dziecko, które idealnie te
wszystkie nasze emocje wyczuwa, "wyłapuje" i jest jak papierek lakmusowy
naszego związku. Młody natomiast ma dzięki temu odmianę, chętnie odwiedza w tym czasie jednych lub drugich dziadków - a potem nie ma końca opowieściom, co też tam ciekawego u nich robił :)
Jeszcze jedna sprawa. Doskonale pamiętam niektóre moje randki z czasów licealnych czy studenckich : i to nie dlatego, że były tak udane - lecz dlatego, że kompletnie mnie rozczarowały. Otóż, z własnym mężem takie rozczarowanie już mi nie grozi ;) Znamy się jak przysłowiowe "łyse konie", wiemy niemal wszystko o swoich upodobaniach - więc nawet jeżeli wyjście w jakieś konkretne miejsce ma być dla mnie niespodzianką, to i tak mam niemal stuprocentową pewność, że bez pudła trafi w mój gust. (Przy czym zaznaczam, że niektóre nasze randki polegają chociażby na zrobieniu 50-kilometrowej rowerowej trasy ;) )
No to teraz - (bardzo) krótki, kosmetyczny poradnik randkowy ;)
Dzień wcześniej - masaż twarzy olejkiem ze specjalnym zakończeniem
roll-on (by mieć skórę znów tak piękną, jędrną i napiętą, jak za
czasów Waszych pierwszych randek ;) )
Pod makijaż - koniecznie odpowiednia baza, przedłużająca jego trwałość (jeżeli dawno nie byliście na randce - najprawdopodobniej popłaczesz się że szczęścia, że wreszcie gdzieś wyszliście ;) ) Na policzki odrobina bronzera i mineralnego pudru rozświetlającego - choć myślę, że i bez tego będziesz promieniała szczęściem i swoim wewnętrznym blaskiem. Do torebki - balsam o zniewalającym zapachu dzikiej róży: jeszcze lepszy, niż Twoje własne, osobiste feromony :)
Wszystkie wyżej wymienione kosmetyki znaleźć można oczywiście
w kwietniowym pudełku Liferia.
|
Tradycyjnie mam dla Was też kod,
dzięki któremu otrzymacie w swoim boxie dodatkowy, szósty produkt
(tym razem będzie to żel pod prysznic Apple & Bears).
Wystarczy wpisać babelkowo_april w komentarzu do swojego zamówienia -
i cieszyć się wiosną zamkniętą w pudełku, skoro ta prawdziwa jakoś nie chce do nas przyjść...
Udanego testowania - i randkowania ! :)
Udanego testowania - i randkowania ! :)


















