Mieszkanie czy dom - co wybralibyśmy po 10 latach małżeństwa?

Kiedy ponad 10 lat temu stanęliśmy z mężem przed dylematem: DOM CZY MIESZKANIE? - o wyborze tej drugiej opcji przesądziły przede wszystkim bardzo prozaiczne względy finansowe. Niemniej jednak czasami nadal marzy się nam własny niewielki domek na wsi i mam nadzieję, że jeszcze nie powiedzieliśmy w tej kwestii ostatniego słowa oraz nie postawiliśmy przysłowiowej "kropki nad i". Dla wszystkich niezdecydowanych zebrałam dzisiaj w oparciu o nasze osobiste doświadczenia garść argumentów, które być może pomogą Wam w dokonaniu właściwego wyboru.  

 

zdjęcie: www.btm-eurolinx.pl

Zalety mieszkania w bloku.

1. Niższe koszty zakupu oraz późniejszego utrzymania. Tak jak już wspomniałam, mieszkanie w bloku jest najczęściej sporo tańsze - co zwłaszcza dla świeżo upieczonych małżeństw na tak zwanym "dorobku" może stanowić bardzo istotną, zasadniczą kwestię. Oczywiście czasami zdarzało nam się słyszeć przechwałki znajomych, że oni za te 150 tysięcy spokojnie postawiliby dom i jeszcze dobudowali do niego ogród zimowy na tarasie - ale z naszych obliczeń niezmiennie wynika, że takie zapewnienia można włożyć między bajki, a rzeczoną kwotę pomnożyć przynajmniej razy 3. 

2. Mniej pracy i obowiązków, które realizuje w naszym imieniu administrator budynku. To właśnie do jego zadań należą wszelkie prace konserwatorskie, przeprowadzanie kontroli stanu technicznego, dbanie o czystość i bezpieczeństwo całego obiektu. Dwa razy w tygodniu pojawia się w naszym bloku firma sprzątająca, regularnie koszona jest trawa i przeprowadzane wszystkie niezbędne naprawy. Jako mieszkańcy ogarniamy zatem tylko swoje prywatne metry kwadratowe - natomiast całym otoczeniem i wszystkimi częściami wspólnymi opiekują się wyznaczeni przez administrację zleceniobiorcy.

3. Mieszkanie to świetna opcja dla "wiecznych podróżników", do których w pewnym sensie się zaliczamy.  Zdecydowanie nie jesteśmy typami domatorów, bardzo często gdzieś wyjeżdżamy, jadamy obiady na mieście i nie umiemy długo usiedzieć w jednym miejscu. Zdarzają się takie okresy w ciągu roku,  kiedy nasze M4 traktujemy praktycznie jak hotel - więc w naszym przypadku opuszczony domek jednorodzinny byłby bardzo częstą pokusą dla potencjalnych złodziei. 

4. Finalnie, mieszkanie łatwiej sprzedać lub wynająć - tak wynika przynajmniej z naszych rozmów przeprowadzonych ze znajomym deweloperem. Jeżeli ktoś decyduje się na budowę domu, najczęściej chce to zrobić od początku do końca po swojemu i wedle własnego projektu - a nie kupować na rynku wtórnym i "dziedziczyć" poszczególne pomieszczenia po poprzednim właścicielu. W takim sensie mieszkanie jest znacznie prostsze ( i znów mniej kosztowne!) do ponownego zaadaptowania. 

zdjęcie: www.btm-eurolinx.pl

Zalety domku jednorodzinnego.  

1. Brak sąsiadów i większa prywatność. To w moim odczuciu rzecz chyba najważniejsza, przez którą budowa własnego domu niezmiennie "chodzi nam po głowie". Nie mając za cienką ścianą pani X tudzież pana Y nie musimy również słuchać całymi dniami ich ulubionej muzyki, dźwięków wiecznego remontu czy małżeńskich kłótni. Oczywiście działa to także w drugą stronę - i będąc z dala od jakiegokolwiek sąsiedztwa nie obawiamy się, że zakłócamy cudzy spokój własnymi odgłosami oraz rodzinnymi utarczkami.

2. Więcej przestrzeni dla dziecka w postaci własnego ogrodu lub przydomowego tarasu. W bloku niestety możemy liczyć jedynie na wąski i bardzo mało funkcjonalny balkon, na którym rano jest zbyt zimno, a popołudniu panuje nieopisany upał, a zatem korzystanie z takiego "dobrodziejstwa" niestety nie należy do przyjemności. Nie rozpalimy tam grilla ani nie postawimy wypełnionego wodą basenu - więc w okresie wakacyjnym pozostają nam częste wizyty na działce należącej do moich rodziców.

3. Możliwość aranżacji wielu różnych pomieszczeń. Będąc szczęśliwymi posiadaczami domku jednorodzinnego, możemy pokusić się o urządzenie wspomnianego wcześniej ogrodu zimowego, odrębnej klimatycznej biblioteki albo garderoby, która pomieści w sobie znacznie więcej niż tradycyjna szafa. Moją wymarzoną opcją jest też osobna bawialnia dla Bąbla - takie małe dziecięce królestwo, w które dorośli ingerowaliby jedynie w minimalnym stopniu ;)

4. Samodzielne zarządzanie obiektem i podejmowanie zupełnie niezależnych decyzji. Jeżeli chcesz mieć garaż - to go sobie budujesz. Jeżeli pragniesz klimatyzacji albo zewnętrznych rolet w oknach - zakładasz je i nie musisz pytać nikogo o zdanie. W naszym bloku wygląda to wszystko zgoła odmiennie - i w celu przeprowadzenia jakichkolwiek zmian czy dodatkowej inwestycji trzeba uzyskać pisemną zgodę ogółu pozostałych mieszkańców.

zdjęcie: www.btm-eurolinx.pl

 Reasumując i odpowiadając na pytanie postawione w tytule:

na dzień dzisiejszy zdecydowalibyśmy się na budowę domu. 

Na pewno trwałoby to znacznie dłużej i kosztowało zdecydowanie więcej -

jednak posiadanie takiej prywatnej, spokojnej ostoi (na starość)

z perspektywy czasu wydaje nam się naprawdę warte zachodu oraz wszelkich wyrzeczeń. 

Kierunek Orient, czyli : "Kobieto, remontu Ci się zachciało!" ;)

 BACKGROUND HISTORYCZNY ;)

Pamiętacie może słynne "Złote Myśli"? Takie popularne w podstawówce zeszyty, w których odpowiadało się na różne mniej lub bardziej dziwaczne pytania. Na to o "wymarzone miejsce zamieszkania" - wpisywałam zawsze Indie,  Maroko lub jakąś inną, równie egzotyczną lokalizację. Popołudniami natomiast często chodziłam do naszej jedynej miejskiej biblioteki i przeglądałam w czytelni najróżniejsze albumy, w których aż roiło się od ilustracji indyjskich słoni, figurek Buddy i bajecznie kolorowych mandali.

Kiedy tuż po ślubie wiliśmy sobie nasze nowe, małżeńskie gniazdko - moja fascynacja Orientem przejawiała się głównie w strojach i biżuterii, którą nosiłam i noszę do tej pory (kto mnie zna, ten wie ;))  Nigdy natomiast nie odważyłam się przełożyć jej na grunt meblarsko-wnętrzarski oraz na wystrój naszego mieszkania. Ostatecznie urządziliśmy je w stylu, który wtedy oboje określaliśmy jako "klasyczny i ponadczasowy" - natomiast na dzień dzisiejszy wydaje mi się jednak nieco zbyt zachowawczy i...zwyczajnie nudny. 

Od tamtej pory minęło już kilka lat - a ja tylko czekałam na tak zwany "odpowiedni moment",

żeby stworzyć sobie chociaż małą  namiastkę Orientu w naszym domu...

CZAS DZIAŁAĆ !

Myślę, że taki moment właśnie nastąpił (no dobra, może trochę go świadomie przyspieszyłam ;) ) Ściany naszego mieszkania zostały już na tyle wyciapane brudnymi Bąblowymi łapkami i podziurawione plastikowym młotkiem z zestawu małego majsterkowicza - że nie pozostaje nam nic innego, jak tylko zarządzić niewielkie odświeżenie i zmianę wystroju.

Jednocześnie przełom listopada i grudnia nie wydaje nam się zbyt dobrym czasem na jakiekolwiek większe budowlane przeróbki - więc w pierwszej kolejności postanowiłam urządzić sobie chociaż swój własny, orientalny kąt. Taki mały, prywatny azyl - w którym piszę, słucham muzyki, czytam książki albo zakuwam do kolejnych zajęć na uczelni (o ile w ogóle uda mi się znaleźć odrobinę czasu na którąkolwiek z tych wymienionych czynności ).

Kiedy znowu zrobi się cieplej, pewnie pociągniemy ściany mojej kryjówki Marakeszem albo jakimś innym ciekawym tynkiem strukturalnym.  Tymczasem klimatu nadaje tutaj głównie piękna mandala znaleziona na Pixers.pl - na którą zdecydowałam się po jakichś 4 godzinach przeglądania najróżniejszych printów, wzorów i motywów (a wybór miałam bardzo trudny, spośród ponad 30 milionów niesamowicie kuszących opcji!)

3/4 ŚWIATA NA NASZEJ ŚCIANIE

Jeżeli w sanskrycie słowo "mandala" oznacza "cały świat" - to my mamy jakieś 3/4 tego świata w zasięgu wzroku ;) Projektując swój własny obraz celowo trochę go ścięłam - bo bardzo zależało mi na tym, żeby został wydrukowany na planie prostokąta.

Naszej mandali z całą pewnością nie można określić jako dekoracyjny "drobiazg" - bo jej wymiary to aż 80 x 120 centymetrów. Mimo to okazała się bardzo lekka i łatwa w montażu (przyklejona przez Małża na taśmę Tessy) -  ponieważ wybrałam sobie akurat obraz na tworzywie PCV. Taka opcja wydawała mi się też najłatwiejsza do utrzymania w czystości - bo nie wierzę, że Bąbel będzie przechodził obok niej obojętnie i nigdy nie zechce odcisnąć na niej swoich usmarowanych dżemem paluszków ;)

 

IDEALNE DOPEŁNIENIE

Drobiazgami są natomiast figurki indyjskich słoni, ażurowane ramki i lampiony, etniczne narzuty, poduchy i chwosty - oraz wszystkie inne bibeloty, którymi się tu otaczam.

To tutaj zasiadam sobie w głębokim rattanowym fotelu, żeby każdego wieczora przerzucić chociaż kilka stron książki, notatek z wykładów albo pokolorować coś dla ukojenia skołatanych nerwów. To tutaj relaksuję się po ciężkim dniu - z kubkiem zielonej herbaty, ciepłym kocem, czasami też z otwartym laptopem.

To tutaj towarzyszą mi przedmioty, które najbardziej lubię - ponieważ każdy kojarzy mi się z jakimś konkretnym zdarzeniem, wycieczką albo historią z naszego życia. To tutaj mój ukochany Orient mam na wyciągnięcie ręki, choć jeszcze nigdy nie udało mi się odbyć podróży do żadnego z powszechnie kojarzonych z nim krajów...

CZY MAMA MOŻE BYĆ CAŁKIEM SAMA?

Jak widać na załączonych obrazkach - niekoniecznie ;)  Również Bąbel bardzo sobie ten mój "prywatny" skrawek przestrzeni upodobał - i bywa  w nim bardzo częstym gościem, choć czasami jego obecność zaznacza się jedynie czubkiem głowy widocznym zza oparcia fotela ;)

Mówiąc zupełnie szczerze, absolutnie mi to nie przeszkadza. Wręcz przeciwnie ! Uwielbiam te nasze wspólne wieczorne chwile - takie już spokojne, wyciszone i pełne skupienia, bez dzikich okrzyków i szalonej gonitwy po całym mieszkaniu - kiedy siadamy razem pod tym "pięęęęęknym oblaziem", przytulamy się do siebie i czytamy wybraną bajkę na dobranoc...Każdej mamie życzę, żeby chociaż raz w ciągu całego dnia doznawała takiego niczym niezakłóconego "stanu Zen" ;)