"Jak być prawdziwym mężczyzną?" - Scott Stuart po raz kolejny obala stereotypy.

Jak być prawdziwym mężczyzną? Dawniej oznaczało to bycie tak zwanym "samcem alfa", nieokrzesanym brutalem, jaskiniowym prymitywem i troglodytą. Tego typu wzorce męskości nadal obowiązują i dominują w różnych kręgach, środowiskach czy społecznościach - lecz na szczęście jest coraz więcej wartościowych akcji, książek oraz kampanii społecznych, które mają na celu rozprawienie się ze stereotypami dotyczącymi płci. 

Scott Stuart do tej pory zasłynął wśród polskich czytelników jako autor książki "Mój cień jest różowy" - gdzie w niezwykle poruszający i empatyczny sposób opisał historię własnego synka, lubiącego przebierać się w typowo dziewczęce stroje. Tym razem powraca do nas w pewnym sensie z kontynuacją swojego pierwszego dzieła - lecz tutaj porusza znacznie szerszą tematykę, dotyczącą ogólnego pojęcia męskości i sposobów, w jaki płeć męska była postrzegana na przestrzeni wieków.

 

Na pierwszych stronach książki Autor przywołuje sylwetki dawnych Wikingów, piratów oraz Spartan. Każda z tych grup słynęła przede wszystkim z brutalności, siły i tężyzny fizycznej - a przy okazji również z okrucieństwa i bezwzględnych metod działania. Zawsze była gotowa do walki i demonstracji sił wobec swoich rywali, jednocześnie nie dopuszczając do siebie myśli o porażce i nie okazując nawet najmniejszej chwili słabości. 

Obecnie - w XXI wieku - nastroje społeczne i tendencje w postrzeganiu obu płci są już zupełnie inne! Dziś nie trzeba być szczególnie atletycznie zbudowanym ani biegłym w sztukach walki - by móc powiedzieć o sobie, że jest się mężczyzną z zasadami, kręgosłupem moralnym i że staje się odważnie w obronie własnych wartości. Dziś wojuje się nie mieczem czy szablą - lecz intelektem, oddaniem dla ważnych spraw i chęcią niesienia bezinteresownej pomocy słabszym, którzy wymagają dodatkowej troski oraz opieki...

Mężczyzna z książki Scotta Stuarta jest przede wszystkim wrażliwy: nie boi przyznać się do własnych uczuć, lęków czy gorszych momentów. Broni swoich przekonań - ale jednocześnie nie narzuca ich innym i zawsze jest otwarty, by poznać cudzy punkt widzenia. Rywalizuje wyłącznie według zasad fair play, nie potrzebuje dowartościowywać się nieczystymi zagrywkami i nie musi niczego udowadniać ani mieć poczucia nieustającej dominacji. Rozumie, że każdy człowiek ma jakieś swoje słabsze strony - a najważniejsza jest dla niego empatia, współpraca oraz wzajemny szacunek. 

Współczesny mężczyzna (podobnie jak i kobieta) może być, kim chce! Może skupić się w swoim życiu zarówno na konstruowaniu mostów - jak i na tańcu w balecie. Najważniejszy jest dla niego po prostu własny pomysł na samego siebie: z dala od sztucznie wykreowanych ram, schematów i przestarzałych konwenansów. Odwaga, męstwo oraz siła nabierają tutaj zupełnie innego znaczenia - i wyrażają się w umiejętności przyznania się do błędów, niesienia wsparcia innym oraz podążania za głosem własnego serca.

 

"Jak być prawdziwym mężczyzną?"
Wydawnictwo Znak Emotikon
tekst i ilustracje: Scott Stuart 
tłumaczenie: Michał Rusinek
stron: 22 / wiek: 3-6 lat

"Mój cień jest różowy" - czyli o chłopcu,który poszedł do szkoły w spódniczce.

Doskonale pamiętam jeden z moich balów karnawałowych w podstawówce. Ja byłam Panią Wiosną w rozkloszowanej kwiecistej sukience,a mój kolega postanowił przebrać się za dziewczynkę: założyć lakierki,spódniczkę,nanieść cień na powieki i pomalować usta maminą szminką. Wtedy zupełnie nikogo to nie zgorszyło. Zostało uznane za sympatyczny imprezowy akcent,zabawnego psikusa oraz wzniesienie się na wyżyny chłopięcej kreatywności. Ale wiadomo,to był karnawałowy bal - czyli jeden wyjątkowy wieczór w roku,kiedy każdy się za kogoś przebiera. Zapewne sytuacja wyglądałaby zgoła odmiennie,gdyby ów kolega przyszedł w spódniczce na lekcje,biegał w niej codziennie po korytarzu albo udał się w takim stroju na obiad do szkolnej stołówki...

O tym właśnie opowiada książeczka "Mój cień jest różowy" autorstwa Scotta Stuarta. Jej bohater to kilkuletni chłopiec,którego cień uwielbia wszystko,co stereotypowo kojarzy się z dziewczynkami: lalki,koniki,jednorożce i pląsy po parkiecie w baletowej spódniczce. Chłopczyk jest w związku z tym poważnie strapiony - ponieważ bardzo chciałby dopasować się do swoich szkolnych kolegów,ale niesforny cień ciągle płata mu figle i kieruje jego zainteresowania w zupełnie inną stronę. 

Tata chłopca próbuje dość nieporadnie go pocieszać i podtrzymywać na duchu. Przekonuje,że aktualny kolor jego cienia to tylko stan przejściowy,który kiedyś ulegnie zmianie. Zwrot akcji następuje dopiero w momencie,gdy sam decyduje się założyć różową tiulową spódniczkę i odprowadzić w niej synka do szkoły,by okazać mu w ten sposób swoją akceptację oraz BEZWARUNKOWĄ miłość. W rozmowie z chłopcem wspomina również pozostałych członków ich rodziny,którzy podobnie jak on mieli swoje "ukryte cienie" i przez długi czas bali się zaprezentować je odważnie reszcie świata.

Bardzo chciałam w tym wpisie nie spojlerować i nie zdradzać Wam zakończenia książki - ale po prostu musiałam to zrobić,żebyście w pełni docenili wartość płynącego z niej przesłania. Nawet jeżeli wszyscy wokół drwią z naszego dziecka i z jakichś powodów wytykają je palcami - to my jako rodzice powinniśmy je wspierać,powstrzymywać się od osądzania i w takich trudnych emocjonalnie sytuacjach okazywać mu jeszcze więcej troski i miłości. 

 

Domyślam się,że to niełatwe - zwłaszcza w czasach,kiedy czołowi politycy naszego państwa określają ludzi mianem "ideologii",a nastroje te podsycane są regularnie przez ich medialną propagandową tubę :( Zmiana takiego sposobu myślenia i postrzegania świata na pewno nie nastąpi z dnia na dzień,ale w skali mikro możemy zacząć ją od samych siebie - po prostu będąc podporą dla naszych dzieci oraz nie dzieląc ludzi na "lepszych" i "gorszych"...

Jeśli chodzi o kwestie czysto techniczne,książka Scotta Stuarta jest przepięknie wydana,bogato ilustrowana i moim skromnym zdaniem będzie świetnym literackim prezentem dla każdego młodego Czytelnika,któremu brakuje wiary w siebie,który obawia się swojej "inności" lub jest z jej powodu w jakiś sposób dyskryminowany. O ile zazwyczaj mam pewne zastrzeżenia co do polskich przekładów zagranicznych dzieł i najczęściej wolę czytać literaturę dziecięcą w oryginale - o tyle tutaj muszę przyznać,że Michał Rusinek spisał się znakomicie,a jego tłumaczenie w pełni oddaje całą paletę emocji,która towarzyszy małemu bohaterowi. 

Dodam jeszcze,że historia opisywana w książeczce została zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami z życia autora oraz jego synka. Pewnie właśnie dlatego jest tak autentyczna,wzruszająca i chwytająca za serce. Jeżeli wychowujecie swoje dziecko w duchu otwartości,tolerancji i szacunku dla cudzej odmienności - koniecznie musicie mieć ją na swojej półce! (a tuż obok ogromny zapas chusteczek na otarcie łez...)

 

 "Mój cień jest różowy"

Wydawnictwo Znak Emotikon   

Tekst: Scott Stuart

tłumaczenie: Michał Rusinek

wiek: 3+ / stron:30