To nie jest zwykła laurka na Dzień Mamy ! - czyli słów kilka o napełnianiu emocjonalnego zbiornika.

"Najpiękniejszą i najbardziej wartościową laurką na Dzień Mamy

 jest dla mnie szczęście i uśmiech mojego dziecka. 

To pozwala wierzyć i mieć nadzieję, 

że jednak nie najgorzej spełniam swoje zadanie..." 

***

Chyba nigdy jeszcze świat nie kręcił się tak bardzo wokół dzieci, jak obecnie !  

Nigdy wcześniej nie mówiło się tak wiele o ich edukacji, wychowaniu i rozwoju - oraz nie stawiało się aż tylu (często zupełnie zbędnych i absurdalnych !) warunków, by ten rozwój przebiegał prawidłowo. Nigdy nie  mieliśmy  do  czynienia  z sytuacją, w której  rodzicielstwo  znajdowałoby się pod  tak  wnikliwą obserwacją i nieustającym ostrzałem ze  strony mediów, ekspertów oraz...zwykłych  przechodniów na  ulicy.  Nigdy jeszcze rodzice oraz dzieci nie znajdowali się pod tak WIELKĄ PRESJĄ , by wpisać się w konkretne nurty, metody, wychowawcze koncepcje i teorie.  

 Gdzie się podziało wychowanie intuicyjne ? 

Z jednej  strony - to  dobrze  , ponieważ rośnie  dzięki temu społeczna  świadomość i można  o wiele  łatwiej  wyłapać pewne niepokojące  sygnały związane  ze  złym  traktowaniem  dziecka, stosowaniem wobec niego przemocy czy  innych  niepożądanych  zjawisk.  

Z drugiej  strony natomiast - doprowadza  to  do  paradoksalnych sytuacji, w których  rodzice  wręcz  boją się wychowywać dziecko  tak, jak  podpowiada  im  to  własny rozsądek  oraz  intuicja  - i za  wszelką cenę usiłują wpasować się w jakieś narzucone ramy, oczekiwania i wychowawcze  trendy, znajdujące  się aktualnie  na  topie  i cieszące  największą popularnością oraz  uznaniem  opinii publicznej. (A trzeba pamiętać, że są to trendy zmieniające się jak w kalejdoskopie i wyrastające na podatnym rodzicielskim gruncie niczym grzyby po deszczu - więc w taki sposób w wychowaniu naszych dzieci kierujemy się często...przejściową modą !)

Błędne koło rodzicielskich starań 

W tym pędzie do rodzicielskiej doskonałości bardzo łatwo wpaść w błędne koło i obsesję tego, jak należy dziecko odżywiać, ubierać i uczyć; jakie zabawki i gadżety mu kupować; jak stymulować jego rozwój i na jakie dodatkowe zajęcia zapisywać, by być bardziej "produktywnym" wychowawczo...

Ale wiecie co ? Spora część tych zaleceń to przecież zwyczajny marketing w najczystszej postaci - bo w ostatecznym rozrachunku najbardziej liczy się coś zupełnie innego ! Najbardziej liczy się pewien zbiornik - którego nie wypełnicie ani drogimi gadżetami, ani kieszonkowym, ani rodzinnym nurkowaniem w Egipcie, ani dietą BLW, ani czytaniem globalnym, ani kursem angielskiego czy lekcjami karate...Żeby ten zbiornik w dziecku napełnić - trzeba "po prostu" znajdować dla niego czas, zaspokajać potrzeby emocjonalne i okazywać BEZWARUNKOWĄ MIŁOŚĆ, bez której wszystko inne jest tak naprawdę... o kant dupy potłuc ! 

 

Metafora "zbiornika miłości" 

Po raz pierwszy przeczytałam o "zbiorniku miłości" w książkach Gary'ego Chapmana i Rossa Campbella, jeszcze w trakcie naszego kursu adopcyjnego. Według tej koncepcji każde dziecko ma swój własny zbiornik emocjonalny, który muszą napełnić w nim właśnie rodzice. Tego nie zrobi za nas żaden "kołcz" z Bożej łaski, żaden rzekomy specjalista, żaden trener umiejętności rodzicielskich czy inny samozwańczy cudotwórca ! Musimy to zrobić my sami - natomiast jeśli poważnie w tym temacie nawalimy to istnieje coś takiego jak zespół niezaspokojenia emocjonalnego, za który nasze dziecko w przyszłości z pewnością nam nie podziękuje...

W prostych słowach - dziecko jest jak ten kwiat z naszej laurki. Jeśli wlewamy w nie miłość nie obliczoną na spełnianie naszych oczekiwań - to i ono uczy się tę miłość prawidłowo okazywać. Jeśli dajemy mu swoją uwagę i pełną akceptację bez względu na wszystko - to istnieje spora szansa, że wychowamy człowieka pewnego siebie, mającego wysokie poczucie własnej wartości, gotowego do podejmowania wyzwań, nastawionego pozytywnie do ludzi i oczekującego od świata tego, co najlepsze. Jeśli budujemy swój autorytet na bliskości i zaufaniu - to również dziecko ufa nam i jest bardziej skłonne się z nami identyfikować, przejmować nasz system wartości i nie reagować na niego buntem. 

 "Bezwarunkowa miłość rodziców to podstawa naszego wyobrażenia o sobie -

tego, co myślimy i czujemy na swój temat przez resztę życia".

(Ross Campbell)

  

Dziecko może rozwijać się prawidłowo tylko wtedy, kiedy jego "zbiornik miłości" został przez nas odpowiednio napełniony. Niby żadna nowość - a jednak tak wielu rodziców ma z tym problem, ponieważ ich emocjonalne zbiorniki same też świecą pustką...Pamiętajcie, że "z pustego nawet Salomon nie naleje" - więc żeby wychować nasze dziecko na szczęśliwego i spełnionego człowieka, najpierw w sobie musimy to szczęście i spełnienie odnaleźć ! 

*** 

Do poczytania :

Gary Chapman - "5 języków miłości"

Ross Campbell - "Jak naprawdę kochać dziecko" 

Gary Chapman, Ross Campbell - "Sztuka okazywania miłości dzieciom"

Baars, Terruwe - "Integracja emocjonalna. Jak uwierzyć, że jesteś kochany i potrafisz kochać"