"Kraina Uważności" - wspaniałe książeczki o dziecięcych emocjach. Jak pokochać siebie i nauczyć się wybaczać?

Czym jest uważność? Mówiąc najprościej i w wielkim skrócie - jest to po prostu świadomość tego,co dzieje się z nami i wokół nas "tu i teraz". Dzięki wnikliwej samoobserwacji możemy nazwać swoje emocje i lepiej sobie z nimi poradzić: zatrzymać się na chwilę, ochłonąć, uniknąć zbyt impulsywnej i pochopnej reakcji oraz w pewnym sensie przefiltrować i zweryfikować to,co chcemy przekazać innym ludziom. 

Książeczki Agnieszki Pawłowskiej z serii "Kraina Uważności" udowadniają,że taka praktyka może sprawdzić się również w przypadku najmłodszych. Kilkulatek najczęściej ma jeszcze spore problemy z rozpoznawaniem i określaniem swoich uczuć - a tym bardziej z radzeniem sobie z nimi w konstruktywny sposób. Sympatyczni bohaterowie cyklu podsuwają dziecku oraz jego rodzicom kilka przydatnych technik relaksacyjnych i sposobów na wyciszenie,dzięki którym mały Czytelnik będzie w stanie dostrzec to,co niewidoczne na pierwszy rzut oka.

 "Kraina Uważności" 
"Wiewióreczka Leti.Uważność i życzliwość wobec siebie"

Mała wiewióreczka Leti pojawiła się w Krainie Uważności całkiem niedawno - a wiadomo,że "nowi" zazwyczaj nie mają łatwego startu. Dziewczynka trzyma się zatem nieco na uboczu i obserwuje inne zwierzęta,zachowując w stosunku do nich spory dystans. Z jednej strony bardzo chciałaby poznać nowych kolegów i się z nimi zaprzyjaźnić - a z drugiej strony obawia się,że nikt jej nie polubi,że zostanie odrzucona i wyśmiana. 

Z pomocą przychodzi jej tajemnicza książka znaleziona w bibliotece,na okładce której namalowane jest duże czerwone serce. To właśnie z niej wiewióreczka dowiaduje się,że jest wyjątkowa,jedyna w swoim rodzaju - oraz że powinna być dla siebie dobra i zostać swoją najlepszą przyjaciółką. Początkowo Leti nie do końca wie,co ma przez to rozumieć. Dopiero po rozmowie ze swoją babcią ostatecznie dochodzi do wniosku,że najpierw trzeba pokochać i docenić samego siebie - by również z innymi nawiązać przyjazne,pozytywne relacje.

W książeczce odnajdziemy między innymi elementy afirmacji - czyli pozytywne stwierdzenia powtarzane samemu sobie przed lustrem,które jednak nie powinny być tylko bezrefleksyjnie "klepanymi" regułkami. Nie chodzi przecież o to,by wmawiać sobie godzinami,jacy cudowni i wspaniali jesteśmy - tylko by faktycznie zaakceptować siebie ze wszystkimi swoimi wadami oraz zaletami.

Tutaj najlepszą mentorką dla Leti znów okazuje się jej ukochana babcia,z ust której wypływa jedno z najbardziej istotnych przesłań całego tomiku: "Trudne momenty zdarzają się nam wszystkim,to całkiem normalne i nieuniknione. Przychodzą,nie pytając nas,czy mamy na nie ochotę,czy nie (...) Jednak to,jak sobie z nimi radzimy i jak w tych sytuacjach traktujemy samych siebie,jest już tematem,z którym możemy coś zrobić." To właśnie dzięki tym słowom mała Leti przełamuje swoje lęki,przestaje się obwiniać i staje się mniej krytyczna w stosunku do własnej osoby - co z całą pewnością ułatwi jej budowanie poczucia własnej wartości i nawiązanie bliższego kontaktu ze szkolnymi rówieśnikami.

 "Kraina Uważności" 
"Niedźwiadek Albert.Uważność i wybaczanie"

Kolejna część serii to historia niedźwiadka Alberta,który poczuł się okłamany i oszukany przez swojego najlepszego przyjaciela. Zaczęło się tak naprawdę od zupełnej błahostki - pierwszeństwa w kolejce do huśtawki na placu zabaw. Niemniej jednak,złość i inne negatywne emocje towarzyszyły Albertowi już przez cały dzień. Niedźwiadek nie mógł zrozumieć,dlaczego lew Staszek zachował się w taki sposób i zawiódł jego zaufanie - pomimo,że doskonale wiedział,jak bardzo zależało mu na tej konkretnej zabawie i jak długo czekał na swoją kolej. 

Albert wrócił do domu zły i smutny. Postanowił,że już nigdy nie wybaczy koledze - a w dyskusji ze swoim starszym bratem stwierdził, iż wybaczają tylko słabeusze. Nie był gotowy,żeby ponownie zaufać Staszkowi i bawić się z nim tak,jak dawniej. Potrzebował kilku głębokich wdechów i wydechów oraz szczerej rozmowy,żeby poukładać sobie w głowie wszystkie targające nim uczucia.

Podobnie jak w przypadku wiewióreczki Leti, po raz kolejny przewodnikiem po emocjach stał się dla Alberta ktoś starszy i bardziej doświadczony - dla kogo trening uważności  nie miał już żadnych tajemnic. Jego brat Patryk wytłumaczył mu,że przebaczanie wcale nie jest oznaką słabości. Wręcz przeciwnie: czasami trzeba zdobyć się na naprawdę wielką siłę i odwagę, by dłużej nie żywić do kogoś urazy! 

Co więcej,przebaczając komuś - pomagamy przede wszystkim sobie. Przestajemy w kółko się zamartwiać, zadręczać,rozmyślać o danej sytuacji...Wracamy do normalnego życia i odczuwamy ogromną ulgę. Świetnie obrazuje to poniższa książkowa ilustracja autorstwa Kingi Kałużnej,na której Albert został opleciony przez swoje nieprzepracowane uczucia niczym przez grube i ciężkie łańcuchy,które nie pozwalały mu pójść dalej. Jednocześnie,przebaczenie wcale nie musi oznaczać, że zapominamy o wszystkich winach i doznanych krzywdach. Nie musi też prowadzić automatycznie do pogodzenia się z kimś kto nas zawiódł ani do przywrócenia relacji na dawne,utarte tory. Bardziej chodzi tutaj o uwolnienie samego siebie od toksycznych emocji,które nas hamują - a im szybciej to zrozumiemy,tym lepiej dla nas! 

"Kraina Uważności" -
czy to naprawdę działa?

 

Przyznam zupełnie szczerze,że początkowo miałam spore wątpliwości. Nie byłam przekonana,czy zawarte w książeczkach ćwiczenia i techniki relaksacyjne faktycznie podziałają na naszego niesamowicie energicznego,żywiołowego i emocjonalnego sześciolatka. Jednak któregoś razu zdarzyła się sytuacja,kiedy Bąbel wrócił z zerówki bardzo wzburzony i rozgniewany - a sposoby podsunięte nam przez książkowych bohaterów rzeczywiście skutecznie pomogły mi go wyciszyć i dotrzeć do sedna problemu. 

 

Od tamtej pory często do nich wracamy,ponieważ w mojej opinii bardzo ważne jest określenie tego, "co czujemy w sercu". To pierwszy i niezbędny krok,żeby dojść do ładu z własnymi emocjami i przykrymi sytuacjami,które się nam przydarzyły: w szkole,w domu czy gdziekolwiek indziej...Książki z serii "Kraina Uważności" okazują się w tej kwestii niezwykle pomocne i wspierające. Ich bohaterów nie sposób nie polubić,a od pięknych kolorowych ilustracji wręcz nie można oderwać wzroku. Mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić,że Agnieszka Pawłowska stworzyła serię wyjątkową,do której każdy świadomy rodzic powinien zajrzeć i która może stać się pretekstem do wielu rodzinnych dyskusji, wartościowych refleksji oraz cennych wychowawczych wniosków.

 

 

 

Wszystkie tomy oraz audiobooki z serii "Kraina Uważności" 
znajdziecie na stronie Wydawnictwa Poznańskiego. 

 

Mam nadzieję, że faktycznie pomogą Wam i Waszym dzieciom żyć uważniej, pełniej doświadczać każdej chwili,lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami i rozumieć schematy własnych zachowań - a przede wszystkim pozostawać w zgodzie z samym sobą przy jednoczesnym budowaniu trwałych i dobrych relacji międzyludzkich :)