Jeżeli się dobrze nad tym zastanowić - większość klasycznych bajek czy
baśni ma w sobie całkiem sporą dawkę dość drastycznych scen i motywów.
Babcia Czerwonego Kapturka zostaje pożarta przez wilka. Jaś i Małgosia
nieomal trafiają do kotła złej czarownicy. Podstępna królowa przebiera
się za staruszkę i częstuje Śnieżkę zatrutym jabłkiem, a Kopciuszek
jest nieustannie prześladowany i szykanowany przez swoją macochę i
przyrodnie siostry...
Z jednej strony - to dobrze, ponieważ dziecko uczy się, że świat nie jest wyłącznie wspaniałym i przyjaznym miejscem i że w pewnych sytuacjach (jak na przykład spotkanie z nieznajomym) trzeba mieć się na baczności. Z drugiej strony - nasz Bąbel niejeden raz po lekturze tego typu bajek był dość mocno niespokojny i przez długi czas dopytywał się, dlaczego występujące w nich czarne charaktery zachowały się "tak niemiło".
Dopóki dziecko jest małe i nie do końca potrafi jeszcze odróżnić bajkową fikcję od rzeczywistości - można wszystkie te wartościowe i
ponadczasowe treści przekazać w zdecydowanie mniej drastyczny i
przyjemniejszy dla niego sposób. Dokładnie tak, jak robi to Joanna
Wachowiak w swoich "Opowiastkach..." i "Historyjkach dla małych uszu".
W obu przypadkach bohaterami krótkich opowiadań są sympatyczni
mieszkańcy łąk oraz lasów - zwierzęta, które miewają problemy i
dylematy do złudzenia przypominające te nasze, ludzkie. Niektóre z nich doznają smaku porażki, inne wątpią we własne siły i
możliwości, jeszcze inne muszą popracować nad pewnymi cechami swojego
charakteru ;) Dla każdego z nich przewidziany jest bardzo pouczający
morał - który pokazuje, jak radzić sobie w zwierzęcym świecie,
współpracować z innymi i pokonywać wszelkie napotykane po drodze przeszkody.
Dziecko nauczy się z tych krótkich bajeczek o sile przyjaźni i bezinteresownej pomocy. O tym, że warto spełniać swoje marzenia - choć nie zawsze przychodzi to lekko i przyjemnie, a bardzo często bywa okupione sporym wysiłkiem z naszej strony. Mały czytelnik dowie się również, że dobrze jest uśmiechać się nie tylko do innych i do świata wokół - ale również (może nawet przede wszystkim) do samego siebie - bo wówczas, z takim optymistycznym podejściem, zdecydowanie łatwiej jest stawić czoła codziennym smuteczkom i trudnościom.
Mówiąc krótko - książeczki Joanny Wachowiak są bardzo budujące, krzepiące i poparte pozytywnym przekazem. Pozwalają spojrzeć na dziecięce problemy w jasnym świetle i przy drobnej pomocy ze strony zwierzęcych bohaterów szybko znaleźć ich rozwiązanie. Za tekstem idą też barwne ilustracje autorstwa Anity Głowińskiej - a niewątpliwą zaletą takiego wydania jest twarda oprawa i duży rozmiar czcionki, który w przyszłości na pewno ułatwi Bąblowi pierwsze próby samodzielnego czytania.
tekst: Joanna Wachowiak
ilustracje: Anita Głowińska
stron: 84 i 88
