Jesień z książką. Nowości wydawnicze od grupy Publicat. / "Reksio.Zimowa przygoda", "To MY dzieci świata", "Moje ulubione dobranocki", "Rodzina Wafelków" /

"Rodzina Wafelków. Porady na dziecięce sprawy" 

tekst : Joanna Krzyżanek  

ilustracje : Zenon Wiewiurka 

stron : 128

Rodzina Wafelków mieszka sobie w Starym Knedelkowie. To typowa familia 2+2 - z synem Filipem w wieku szkolnym oraz córką Lusią, uczęszczającą do przedszkola. Sama książka jest już natomiast bardzo niesztampowa - ponieważ poza krótkimi historiami uwieńczonymi stosownym morałem zawiera również bardzo konkretne, rzeczowe porady skierowane do kilkulatków.

Wskazówki - adekwatnie do wieku bohaterów - dotyczą przede wszystkim rzeczywistości szkolnej i przedszkolnej. Nie tylko ułatwiają dziecku nawiązywanie relacji, współpracy oraz odnalezienie się w grupie rówieśniczej - ale również uczą wielu dobrych nawyków, postaw ekologicznych i prozdrowotnych.

Dziecko dowie się z nich między innymi dlaczego tak ważny jest recykling, zbilansowana dieta i aktywność fizyczna - a także jak efektywnie przyswajać wiedzę, być bezpiecznym uczestnikiem ruchu drogowego oraz pomagać potrzebującym. Autorka kładzie również spory nacisk na czytanie książek - co  w Jej sytuacji zupełnie zrozumiałe ;) -  i przestrzega czytelników przed ich niewłaściwym traktowaniem.

Mówiąc krótko, książka Joanny Krzyżanek to w równej części poradnik, elementarz i kodeks pewnych zachowań - oraz prawdziwa skarbnica wiedzy i życiowej roztropności, którą każde dziecko powinno posiąść.

"Reksio. Zimowa przygoda" 

tekst : Maria Szarf

ilustracje : Helena Filek-Marszałek, Krystyna Lasoń 

stron : 32

Kto z nas nie zna Reksia ? To przecież kultowa postać polskiej animacji ! Osobiście już dwukrotnie odwiedziliśmy go w Bielsku-Białej - więc tym bardziej ucieszyła nas kolejna książeczka z jego perypetiami :)

Tym razem Reksio przeżywa swoją zimową przygodę : konstruuje narty z desek, dokarmia głodne i zziębnięte wrony, jeździ na łyżwach po zamarzniętej sadzawce - a jednocześnie ratuje z opresji Adasia, pod którym załamuje się zbyt cienki lód. 

Książeczka uczy najmłodszych wzajemnej pomocy w potrzebie - oraz ostrzega przed nadmierną brawurą. Zaleca ostrożność i rozwagę podczas dziecięcych zabaw - i pokazuje konsekwencje, jakie mogą nas spotkać, jeżeli nie przestrzegamy konkretnych zasad bezpieczeństwa. 

Jestem przekonana, że taka lekcja zdrowego rozsądku i bezinteresownej przyjaźni przyda się niejednemu energicznemu, żywiołowemu maluchowi. Naszemu Bąblowi na pewno! - więc i Was zachęcam do sięgnięcia po tę pięknie wydaną,  wartościową lekturę.

"Moje ulubione dobranocki"

praca zbiorowa

stron : 216

"Moje ulubione dobranocki" to krótkie, kilkustronicowe opowiastki - które idealnie nadają się do wieczornego czytania. Zanim nasz Bąbel ostatecznie zapadnie w sen - może wysłuchać jeszcze opowieści o księżniczce Chichotce, śmieciarce bałaganiarce, Mrówoniu, Beznadzieju czy tycich rozbójnikach.

Bajeczki napisane zostały przez wielu znanych i cenionych polskich autorów - jak chociażby Irena Landau, Agnieszka Frączek czy Liliana Fabisińska - więc na pewno łatwo Wam sobie wyobrazić, że są to historie piękne, pouczające, a bardzo często również łamiące stereotypy.

Okazuje się, że nie każdy smok musi być od razu zły - ponieważ groźny wygląd nie zawsze idzie w parze z charakterem. Straszna bajkowa Baba-Jaga również może zamienić się w sympatyczną Babę-Agę, która doskonale zna się na ziołolecznictwie i smaruje chorą kurzą łapkę swojej chatki maścią z pokrzyw. 

Oprócz  takich fikcyjnych postaci, będących jedynie wytworem literackiej wyobraźni - spotkamy tu także dzieci, przeżywające na kartach książki najróżniejsze przygody, radości i rozterki ; zastanawiające się nad znaczeniem pewnych słów czy zjawisk. Opisane historie świetnie im te zjawiska tłumaczą, pozwalają lepiej zrozumieć świat - i spać spokojnie, śniąc o książkowych bohaterach :)

Dużym atutem tego wydania są też piękne , kolorowe ilustracje - choć osobiście lubię spójność takich zbiorowych prac i wolałabym, żeby wszystkie były utrzymane w tej samej lub chociaż zbliżonej stylistyce.

"To MY dzieci świata" 

tekst : Eliza Piotrowska

ilustracje : Hubert Grajczak 

stron : 64

Genialna Eliza Piotrowska  zaprasza nas w literacką podróż dookoła naszego globu , poprzez bardzo różne kraje i odmienne kultury. Towarzyszymy bohaterom zarówno w bliższych , jak i dalszych oraz bardziej egzotycznych zakątkach świata : od Czech, poprzez Skandynawię, Azję i Stany Zjednoczone, aż po odległą Australię, gorące afrykańskie pustynie i lodowatą Arktykę. 

W bardzo przystępnej komiksowej formie przemycono tutaj całe mnóstwo ciekawostek na temat poszczególnych państw, panujących w nich zwyczajów i warunków atmosferycznych. Razem z bohaterami poznajemy między innymi najważniejsze święta, tradycyjne potrawy oraz ulubione zabawy, jakie towarzyszą na co dzień dzieciom w aż 28 różnych krajach. 

Wspólne czytanie, a nawet samo przeglądanie niesamowicie barwnych ilustracji może stać się naprawdę świetnym pretekstem do rozmowy z dzieckiem o różnicach w wyglądzie, kulturze i stylu życia. Myślę, że właśnie od takich książeczek powinny zaczynać się domowe dyskusje na temat tolerancji i otwartości na wszelką odmienność - a także zaszczepianie w dziecku zamiłowania do podróży i poszerzania własnych horyzontów.

Uważam zresztą, że taka lektura może przydać się również wielu dorosłym - ponieważ to w naszej mentalności i sposobie postrzegania świata są często zakorzenione różne bariery i opory przed "innością", natomiast dla dzieci wszelka różnorodność jest jak najbardziej normalna i przyjmowana zupełnie naturalnie.   

Oprócz wspólnego poznawania świata i jego mieszkańców możemy również ćwiczyć z dzieckiem swoją spostrzegawczość - i odnajdować poszczególnych bohaterów pojawiających się na kolejnych stronach , porównując ich z imiennymi postaciami z wewnętrznej okładki.

Z wizytą u Reksia, Bolka i Lolka - zwiedzamy Studio Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej.

Któż z nas nie ma sentymentu do tych poczciwych polskich animacji, które powstały swego czasu w Studio Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej ? Kto nie zna kultowych przygód Reksia albo Profesora Baltazara Gąbki ? Kto nie ekscytował się i nie przeżywał, kiedy Bolek i Lolek przemierzali całą kulę ziemską w swojej wielkiej podróży dookoła świata? 

Pamiętam jak dziś, kiedy razem z rodzicami i młodszą siostrą zasiadałam przed naszym (najpierw czarno-białym, a potem kolorowym już) telewizorem - i oglądałam te wspaniałe bajki, nie mające absolutnie nic wspólnego z dzisiejszymi komputerowymi trendami rodem z Pixara. Pamiętam, że aż drżałam z emocji na widok ich charakterystycznych czołówek - i dlatego też już wówczas postanowiłam sobie, że w przyszłości moje dziecko będzie wychowywało się właśnie na takich starych (lecz wciąż jarych) kreskówkach.

Kilka dni temu zaplanowaliśmy sobie również, że zabierzemy Bąbla do miejsca, w którym wszystkie te cudowne bajkowe przygody miały swój początek. Pojechaliśmy razem do Bielska-Białej. Do miasta, gdzie Reksia, Bolka i Lolka można spotkać , spacerując rodzinnie po ulicach. Do miasta, które z jednej strony przypomina odwiedzoną kiedyś przez nas austriacką stolicę (i stąd również określa się je jako "Mały Wiedeń" ) - a z drugiej strony znaleźć tu można najróżniejsze relikty  PRL-owskiej przeszłości i czasów , w których Polska zdecydowanie nie należała jeszcze do Unii Europejskiej.

Jakim miastem jest Bielsko-Biała? Z całą pewnością posiadającym specyficzny, jedyny w swoim rodzaju klimat. Mamy tu do czynienia z mnóstwem wyraźnie rzucających się w oczy kontrastów i dysonansów. Wędrując wąskimi brukowanymi uliczkami podziwiamy zarówno majestatyczny i typowo wiedeński Zamek Książąt Sułkowskich - jak i bardzo zaniedbane, odrapane kamienice z osypującym się tynkiem (które jednak - podobnie jak nawierzchnia ulic - są poddawane mniejszym lub większym remontom).

Mieliśmy wielką nadzieję, że w trakcie naszej wędrówki po mieście będziemy mogli zajrzeć do Teatru Banialuka i obejrzeć chociaż część zgromadzonych tam lalek, kukiełek i innych eksponatów. Niestety, na miejscu pocałowaliśmy klamkę - ponieważ okazuje się, że teatr jest nieczynny w okresie wakacyjnym, a swoją działalność wznawia dopiero we wrześniu.

Tak czy siak, najbardziej wyczekiwanym przez Bąbla miejscem było wspomniane już wcześniej Studio Filmów Rysunkowych. Znajdujące się nieco na uboczu, w dość niepozornym budynku - a jednak od dziesiątek lat ma tam miejsce prawdziwa magia, ukochana przez kilka kolejnych pokoleń w Polsce i na całym świecie (bajka "Bolek i Lolek" była jedną z nielicznych europejskich produkcji, dopuszczonych do emisji chociażby w Iranie, po rewolucji islamskiej).

Już kupując bilety - mogliśmy spotkać wszystkich znanych nam bohaterów,  zamkniętych za szklanymi gablotami. W sklepiku znajdującym się przy kasie można nabyć zarówno pluszowe maskotki, jak i puzzle oraz gumowe figurki. Koszt wstępu to zaledwie 15 złotych, natomiast dzieci do trzeciego roku życia mogą zwiedzać studio zupełnie gratis. Taka cena wydaje mi się naprawdę mało wygórowana - zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że nasze zwiedzanie trwało aż dwie godziny, a oprowadzający nas pan wkładał w nie całe mnóstwo serca, energii i dobrego humoru.

Mieliśmy okazję dowiedzieć się między innymi :

- jak powstają poszczególne sceny w kreskówkach;

- w jaki sposób tworzone są ich tła muzyczne oraz efekty dźwiękowe;

- co trzeba zrobić, by ożywić naszkicowaną przez rysownika postać;

- czym różnią się dawne animacje od tych obecnych, realizowanych przy pomocy komputera;

- kim byli pomysłodawcy i twórcy naszych ulubionych bajek - oraz skąd czerpali swoje inspiracje...

Przewodnik opowiadał nam o tym wszystkim z ogromnym zapałem i entuzjazmem. Było widać, że kocha swoją pracę - i że jest prawdziwym pasjonatem, o których we współczesnym świecie (mam wrażenie) coraz trudniej. Po zakończonym obchodzie wszystkich ekspozycji i pomieszczeń zostaliśmy zaproszeni jeszcze na półgodzinny animowany seans w sali kinowej - i to była dla Juniora absolutna wisienka na torcie oraz creme de la creme całej naszej wycieczki :) 

Z czystym sumieniem polecamy wszystkim wyprawę do Bielska oraz odwiedziny u Reksia, Bolka i Lolka. To niesamowite doświadczenie, które na pewno na długo pozostanie w naszej i Bąblowej pamięci !  Z całą pewnością wrócimy tam znowu - tym razem po to, żeby zdobyć Szyndzielnię, Klimczok albo któryś z pozostałych malowniczych szczytów Beskidu Śląskiego, wznoszących się nad miastem.