Albert Albertson - nowy Bąblowy kumpel :)

Dziś chciałabym przedstawić Wam pewnego bardzo sympatycznego, młodego człowieka :) 

To bohater książeczek Gunilli Bergström, który kilka dni temu zamieszkał na naszym dziecięcym regale, z miejsca skradł moje serce, a i Bąbel niesamowicie go polubił. Nic dziwnego zresztą, bo obaj są do siebie w niektórych zachowaniach tak podobni, że nie zdziwiłabym się wcale, gdyby łączyło ich jakieś pokrewieństwo ;) Myślę, że gdyby Albert Albertson istniał naprawdę, mogliby zostać bardzo dobrymi kolegami, a może nawet serdecznymi przyjaciółmi.

W paczce od Zakamarków przyszły do nas dwie książeczki z zabawnymi przygodami Alberta. W pierwszej chłopiec ma dopiero cztery lata - i niesamowite problemy z zaśnięciem. Zanim zdecyduje się położyć w swoim łóżeczku i pozwolić, by ostatecznie zmorzył go sen - musi najpierw odbyć swój codzienny, skomplikowany rytuał, w którym towarzyszy mu dzielny i cierpliwy (aczkolwiek strasznie już zmęczony) tato.

Albert najpierw przypomina sobie o umyciu zębów, potem prosi tatę o przyniesienie czegoś do picia (i zupełnie "przypadkiem" to picie rozlewa), jeszcze później chce mu się siusiu, boi się wyimaginowanego lwa z szafy oraz domaga odnalezienia pod łóżkiem ulubionego pluszowego misia, bez którego zasnąć nie sposób ;)

Zakończenia tej - jakże zbliżonej do naszych osobistych doświadczeń - historii zdradzać nie będę, bo nie chcę pozbawiać przyjemności tych, którzy również zdecydują się po nią sięgnąć. Powiem tylko, że jest to sytuacja, z którą chyba większość rodziców miała w swojej karierze do czynienia, bardzo "z życia wzięta" i zapewne wielu z Was znakomicie znana ;)

***

W drugiej opowieści sześcioletni Albert dołącza już do grona "zerówkowiczów" - i w przeciwieństwie do niektórych swoich rówieśników przejawia wielką niechęć do wszelkich form przemocy. Nie lubi się kłócić, bić, za wszelką cenę unika używania siły - a kiedy sam zostanie przez kogoś zaatakowany, natychmiast się wycofuje i poddaje.

Wszyscy wokół snują najróżniejsze domysły, skąd w Albercie taka ogromna awersja do bójek. Dzieci przypuszczają, że najzwyczajniej w świecie bić się nie potrafi i ma za mało siły, by skutecznie odeprzeć ciosy. Babcia myśli sobie, że jest  po prostu wyjątkowo grzecznym dzieckiem - i chwali go za to na każdym kroku. Tato Alberta wręcz zachęca go do obrony własnej, organizuje nawet w domu wspólne treningi i bardzo chętnie nauczyłby go kilku podstawowych chwytów - jednak chłopiec pozostaje w swej postawie nieprzejednany.

Jesteście ciekawi, jak poradzi sobie Albert z grupą nękających go rozrabiaków, jaka jest prawdziwa przyczyna jego "pacyfistycznej" postawy oraz czym zdobędzie sobie uznanie w oczach wszystkich kolegów? Zachęcam do lektury, bo naprawdę warto ! :)

***

Osobiście na pewno dopilnuję, by i inne książeczki z serii o Albercie znalazły się już wkrótce w naszych rodzinnych zbiorach. Pomimo, że jego postać wykreowana została na początku lat 70. i że Albert pochodzi ze Szwecji, jego perypetie są wciąż jak najbardziej aktualne i uniwersalne - dotyczą chyba wszystkich dzieci i rodziców świata, niezależnie od długości i szerokości geograficznej.

Czytając, nie sposób się nie uśmiechnąć od ucha do ucha - tak miłą aparycję ma nasz bohater, tak  ciekawe wnioski wysnuwa i tak jest w tym wszystkim zbliżony do naszych rodzimych Jasiów, Szymków i Piotrusiów :) Myślę, że niejeden młody czytelnik sam bez trudu odkryje w nim swoje własne, dziecięce cechy i emocje, ponieważ książeczki napisane są językiem bardzo przystępnym, nieskomplikowanym i dostosowanym do wieku odbiorcy.

Jedynie postaci mamy nieco mi w tych historyjkach brakowało, ale jest całe mnóstwo innych propozycji w literaturze dla dzieci, które to właśnie ją umieszczają w roli głównej, ojców traktując często jako postaci raczej epizodyczne - więc może to i dobrze, że tym razem to tato gra pierwsze skrzypce :)

 "Dobranoc, Albercie Albertsonie"(str. 28)

 "Czy jesteś tchórzem, Albercie?" (str. 32)

tekst i ilustracje:  Gunilla Bergström

Wydawnictwo Zakamarki

rok wydania:  2012 / 2014

Jako ciekawostkę dodam jeszcze, że w styczniu tego roku miała miejsce premiera ekranizacji przygód Alberta, którą też z pewnością obejrzymy - a w zakładkach mojego bloga można znaleźć namiary na konkursy organizowane przez Wydawnictwo Zakamarki, również z tym sympatycznym bohaterem związane :)