Jak popełnić samobójstwo? Depresja wśród dzieci i młodzieży.

Całkiem możliwe, że jesteś tutaj dlatego, ponieważ właśnie wpisałeś w wyszukiwarkę Google tytułowe pytanie: "Jak popełnić samobójstwo?" Najprawdopodobniej masz problem, z którym nie umiesz sobie poradzić - i ja to doskonale rozumiem, bo sama też miałam kiedyś naście lat: nie dogadywałam się z rodzicami, cierpiałam na poważną chorobę, świat i ludzie na każdym kroku boleśnie mnie doświadczali i zawodzili na całej linii...Czasami też miałam ochotę po prostu ze sobą skończyć - żeby już niczego więcej nie czuć, nie cierpieć, nie rozczarowywać się kolejny raz...

Ale wiesz co? 

 Jakoś to wszystko przetrwałam i teraz już wiem, że było warto o siebie zawalczyć! 

Wysłuchaj mnie, proszę - nawet jeśli sytuacja wydaje Ci się beznadziejna 

i nie masz w tej chwili najmniejszej ochoty na to, by ktoś całkiem obcy dawał Ci tzw. "dobre rady" !

Nie będę przytaczać Ci tutaj żadnych statystyk, liczb i procentów. Ty nie jesteś jakąś tam liczbą, nie jesteś procentem! Jesteś człowiekiem, który wiele znaczy! Jesteś sobą i jesteś ważny! Bardzo możliwe, że dla kogoś jesteś wręcz całym światem - choć nawet tego nie podejrzewasz i nie zdajesz sobie z tego sprawy! 

Chciałam dzisiaj zaproponować Ci, żebyś sięgnął po pewną książkę, która może choć w minimalnym stopniu Cię nakierować. Pamiętaj jednak, że to nie będzie żadne cudowne remedium - bo najbardziej potrzebna jest POMOC SPECJALISTY !!! Mimo to we wspomnianej książce znajdziesz kilka cennych informacji i kontaktów, pod które warto się zgłosić. Opowiada ona o 16-letnim Borysie, który również nie widział sensu dalszego życia i postrzegał je jako pasmo niekończących się porażek. To absolutnie nie była wina Borysa! Tak naprawdę odpowiadał za to tajemniczy głos w jego głowie i zaburzone procesy chemiczne w mózgu - który po prostu nie działał tak, jak powinien.  

Borys bardzo wstydził się komukolwiek o tym opowiedzieć. Długo udawał, że wszystko jest w porządku i starał się, żeby jego bliscy niczego nie zauważyli. Jego DEPRESJA okazała się przeciwnikiem wyjątkowo upartym, wytrwałym i trudnym do pokonania - a przede wszystkim niezwykle podstępnym, zmuszającym do ciągłego odgrywania ról, zakładania kolejnych masek i odgradzania się od reszty świata grubym, nieprzeniknionym murem...

Nie zamierzam Cię okłamywać. Nie napiszę, że wszystko w tej książce skończyło się dobrze - i że nie doszło do żadnej tragedii. Chcę natomiast powiedzieć Ci, że takiej tragedii zawsze można zapobiec - jeżeli tylko odpowiednio wcześnie poprosisz o zewnętrzne wsparcie!

Jeśli faktycznie odnosisz  wrażenie, że Twoja sytuacja jest totalnie do dupy, jest kompletnie patowa i bez wyjścia - możesz zwrócić się do kilku sensownych organizacji i instytucji powołanych po to, by pomagać osobom w trudnym położeniu:

• W każdy czwartek w godzinach 16:00-20:00 możesz zadzwonić pod numer Fundacji ITAKA (22) 484 88 01 -  by porozmawiać z psychologiem i opowiedzieć mu o swoich problemach;
• Wejdź też na stronę Stop Depresji i napisz maila na ich adres porady@stopdepresji.pl;
• Skontaktuj się z pierwszym  ogólnopolskim bezpłatnym i anonimowym Telefonem Zaufania Dla Dzieci i Młodzieży 116 111 - codziennie od 12:00 do 02:00;
• Wykręć numer bezpłatnego Dziecięcego Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12, czynnego od poniedziałku do piątku  w godzinach od 8:15 do 20:00;
• Odwiedź portal Twarze Depresji - i przekonaj się, że na tę poważną chorobę cierpi całe mnóstwo osobistości znanych zarówno z pierwszych stron gazet, jak i z telewizyjnych ekranów;
• Porozmawiaj o swoich problemach z kimś bliskim - rodzicami, przyjaciółmi, ulubionym nauczycielem...

Nie wahaj się, żeby skorzystać z pomocy - bo zawsze jest jakieś wyjście z sytuacji!

Nie wstydź się mówienia o swoich problemach - bo nie jesteś z nimi sam! 

Nie podejmuj pochopnie nieodwracalnych, drastycznych decyzji - 

bo naprawdę WARTO ŻYĆ i na pewno jeszcze niejeden raz się o tym przekonasz!

"Orkan. Depresja"

Ewa Nowak 

Literacki Egmont

wiek: 16 +

"Basia i Zegarek", "Basia i przyjaciele. Janek" - najpopularniejsza bohaterka książeczek Zofii Staneckiej znowu w akcji :)

Basia to chyba najbardziej znana i lubiana bohaterka książek Zofii Staneckiej, którą i my pokochaliśmy od pierwszej wspólnej lektury :) We wrześniu nakładem Wydawnictwa Egmont ukazały się dwa kolejne tomy przygód sympatycznej dziewczynki i jej rodziny - opisujące dość powszechne sytuacje, które mogą spotkać każdego małego Czytelnika w jego otoczeniu i codziennym życiu.

 "Basia i zegarek"

Basia dostaje piękny zegarek w prezencie od dziadka Henryka, jednak jej początkowa radość z podarunku zostaje bardzo szybko zmącona. Dziewczynka przypomina sobie, że jeszcze nie potrafi nazywać i rozpoznawać godzin na zegarowej tarczy. Jej wrodzona dociekliwość i ciekawość świata sprawiają, iż zaczyna zastanawiać się nad istotą czasu, jego upływem, a także różnicami pomiędzy przeszłością, przyszłością i teraźniejszością. W tych filozoficznych rozważaniach jak zwykle towarzyszą jej rodzice, którzy z ogromną dozą cierpliwości rozwiewają wszystkie dziecięce wątpliwości i odpowiadają nawet na najdziwniejsze, najbardziej zaskakujące pytania.

Z książeczki dowiadujemy się między innymi, gdzie mieszka czas, dlaczego nie da się go kupić i na czym tak naprawdę polega jego "zabijanie". Obserwując swoich rodziców i dziadków, Basia dostrzega także pewne zmiany, których nieubłaganie płynący czas potrafi dokonać. Dziadek Henryk tłumaczy jej, że wraz z upływem lat przybywa mu nie tylko zmarszczek na twarzy, lecz również życiowej mądrości, doświadczenia oraz pięknych wspomnień. Dziewczynka początkowo bardzo stanowczo się przeciwko temu buntuje - lecz potem zaczyna rozumieć, że czas z jednej strony coś ludziom odbiera, a z drugiej ma im też dużo do zaoferowania...

Jeśli chcecie dowiedzieć się, do jakich jeszcze wniosków i refleksji dochodzi mała bohaterka - nie traćcie czasu i sami sięgnijcie po lekturę, która może być naprawdę świetnym pretekstem, by rozpocząć z dzieckiem naukę odczytywania godzin oraz podjąć tematy związane ze starzeniem się i przemijaniem.

"Basia i przyjaciele. Janek"

Tym razem centralną postacią książki jest Janek - starszy brat Basi, który również przeżywa swoje rozterki i młodzieńcze dylematy. Pewnego dnia jego nauczycielka sugeruje rodzicom, że chłopiec nie widzi zbyt dobrze i prawdopodobnie powinien nosić okulary. Jak łatwo się domyślić, nie jest to dla niego zbyt optymistyczna wiadomość - a dodatkowo czuje się nierozumiany przez pozostałych członków rodziny i pozostawiony zupełnie sam ze swoimi problemami.

Janek z jednej strony obawia się, jak zareagują na jego nowy wygląd koledzy - a z drugiej czuje na sobie nadmierną presję i odpowiedzialność, wynikającą z bycia najstarszym dzieckiem w rodzinie.  Mama i tato często proszą go o opiekę nad małym Frankiem oraz doglądanie temperamentnej, nierozważnej Basi. W chłopcu narasta więc coraz większe poczucie niesprawiedliwości i pragnienie, by znowu cofnąć się do czasów własnego wczesnego dzieciństwa, kiedy to jemu poświęcano sto procent uwagi, otaczano największą troską i czułością. 

Najbardziej istotne przesłanie książeczki kryje się w słowach wypowiadanych przez mamę podczas wieczornej rozmowy z Jankiem. "Nawet w najlepszej rodzinie zdarza się, że kogoś się nie zauważy lub coś przeoczy". Najważniejsze to potrafić rozmawiać o własnych lękach i emocjach, przyznać się do błędu  oraz dołożyć wszelkich starań, by go naprawić i by żadna osoba nie czuła się pominięta czy pokrzywdzona. Taka umiejętność sprawia, że ostatecznie Janek nie zamieniłby swojej rodziny na żadną inną - ponieważ nawet pomimo jej wad i niedoskonałości jest dla niego po prostu najlepsza na świecie :)