"Jak się czują dinozaury" - czyli o dziecięcych emocjach oraz radzeniu sobie z nimi.

Dziś przybywam do Was z recenzją książki, która zachwyci nie tylko małych fanów i pasjonatów prehistorii - ale również wszystkich świadomych i zaangażowanych rodziców, których pociechy mają problem z nazywaniem oraz "oswajaniem" własnych uczuć. Doktor Diplodok zaprasza nas w niej do swojej poradni w Dinowiosce, a tam poznajemy również jego małych jurajskich pacjentów: młode dinozaury borykające się z trudnymi do utulenia emocjami...

 

Jak widać na załączonym obrazku, galeria postaci jest tutaj niezwykle barwna i różnorodna. Spotkamy chociażby smutnego allozaura, rozzłoszczonego stegozaura, zmartwionego triceratopsa czy znudzonego iguanodona. Każdy z bohaterów przychodzi do doktora Diplodoka z innym problemem i w innym stanie psychicznym - dzięki czemu omówione zostały wszystkie najbardziej istotne emocje oraz sposoby radzenia sobie z nimi przy pomocy kilku konkretnych technik. 

Jako rodzice znajdziemy tu między innymi wyciszające ćwiczenia oddechowe, wizualizacje, pajacyki czy aktywności związane z praktykowaniem wdzięczności i uważności. Wszystkie są naprawdę proste i nieskomplikowane - a więc można zrealizować je z dzieckiem praktycznie wszędzie (w domu, na podwórku, na spacerze) oraz bez potrzeby wykorzystywania jakichś dodatkowych rekwizytów czy sprzętów terapeutycznych.

Książka ma formę powieści graficznej, natomiast opowiedziane w niej historie są raczej krótkie i oszczędne w słowach. Tym samym, stają się dla dziecka jeszcze bardziej przystępne i przejrzyste - a towarzyszące im kolorowe ilustracje stanowią świetną instrukcję pracy z konkretnymi sytuacjami, zachowaniami i uczuciami. Całość została opracowana w porozumieniu z psycholożką kliniczną oraz założycielką organizacji zajmującej się dobrostanem młodych ludzi na całym świecie. Możemy zatem mieć pewność, że podejście do zarządzania emocjami jest tu w pełni profesjonalne, poparte wieloletnią praktyką oraz merytoryczną wiedzą. 

Co niezwykle istotne, w ujęciu Autorek każda emocja jest tak samo ważna - niezależnie od tego, czy przynosi nam przyjemne, czy niezbyt pożądane doznania. O każdej warto rozmawiać, analizować jej przyczyny i dzielić się nią z bliskimi - co bardzo pomaga dziecku w budowaniu poczucia własnej wartości, pewności siebie oraz pozytywnego obrazu swojej osoby. Praca nad emocjami sprzyja również nawiązywaniu dobrych relacji z innymi ludźmi - i w moim odczuciu jest to jeden z najważniejszych fundamentów szczęśliwego dorosłego życia.

 "Jak się czują dinozaury"
tekst: Swapna Haddow
ilustracje: Yiting Lee
stron: 122 / wiek: 4+

 

_____________________________

*współpraca z Harper Kids 

 

"Skwaszone Winogrono" i "Bystre Ciastko", czyli kolejne przygody i emocje Smacznej Bandy.

Na temat bestsellerowej serii SMACZNA BANDA I EMOCJE pisałam Wam już kiedyś TUTAJ - a dziś przychodzę z dwoma nowymi bohaterami, których życie odmieniło się diametralnie pod wpływem jednego konkretnego wydarzenia, na zaledwie 32 stronach. Tym razem przedstawiam Bystre Ciastko oraz Skwaszone Winogrono - i po raz kolejny zapraszam Was w podróż do świata najróżniejszych emocji, które w przypadku najmłodszych Czytelników również potrafią zmieniać się jak w kalejdoskopie.

 

 

 

 

"Bystre Ciastko"

Wydawnictwo Harper Kids
Jory John, Pete Oswald
stron: 32 / wiek: 3+

 

Bystre Ciastko przed długi czas nie wierzyło we własne możliwości i nie potrafiło odnaleźć w sobie żadnych wyjątkowych zdolności ani talentów. Spędzało długie bezsenne noce w cukierni na ciągłym zamartwianiu się i pesymistycznych rozważaniach o swoim losie. Bało się dzielić z innymi swoimi pomysłami, miało ogromne problemy z samooceną i trudności w szkole. Nauka nie szła mu tak dobrze, jak pozostałym kolegom w klasie - w związku z czym nie czuło się wystarczająco mądre, by cokolwiek w swoim życiu osiągnąć. Czasami w trakcie lekcji zdarzało mu się całkowicie "odpływać", bujać w obłokach i myśleć o rzeczach zupełnie niezwiązanych z tematem zajęć...

Pewnego dnia wychowawczyni klasy - Pani Biszkopcik - zadała swoim uczniom dość nietypową pracę domową. Mieli wymyślić coś absolutnie ORYGINALNEGO i jedynego w swoim rodzaju - więc nasz bohater wpadł w panikę, ponieważ żadna z jego umiejętności nie była na tyle "doskonała", by zaprezentować ją publicznie na samym środku szkoły. Po powrocie do domu Bystre Ciastko próbowało coś ugotować, stworzyć własną rzeźbę i drewniany karmnik dla ptaków - jednak ze wszystkich podjętych wysiłków wychodził mu totalny KLOPS! Ostatecznie postanowiło napisać wiersz pod wymownym tytułem "Moje kruche dni" - i to właśnie poezja okazała się jego prawdziwym powołaniem...

Niby prosta i niezbyt długa historia, ale dla mnie kryje się w niej niezwykle ważne przesłanie. Każdy z nas ma w sobie jakiś wyjątkowy dar i talent - tylko niekiedy jego odkrycie wymaga nieco więcej czasu, a droga do jego rozwijania bywa bardziej wyboista, niż u innych. Bycie utalentowanym "bystrzakiem" może mieć naprawdę wiele twarzy - niekoniecznie związanych z nauką i szkolnym (KRZYWDZĄCYM!) systemem oceniania!

"Skwaszone Winogrono"
Wydawnictwo Harper Kids
Jory John, Pete Oswald
stron: 32 / wiek: 3+

"Jeśli mnie wkurzysz, zapamiętam to. Jeśli mnie dotkniesz, nie zapomnę tego. Jeśli mnie obrazisz, w życiu tego nie odpuszczę. Nie ma mowy." Właśnie w taki sposób przedstawia się Czytelnikom tytułowe Skwaszone Winogrono - i na początku książki faktycznie trudno pałać do niego jakąkolwiek sympatią. Wydaje się bardzo zawzięte, wiecznie niezadowolone i obrażone na cały świat - choć wcześniej było przecież takie uprzejme, życzliwe i przyjaźnie nastawione! Aktualnie zdecydowanie brakuje mu dystansu do własnej osoby i do wszystkich przykrych sytuacji, jakie je spotykają...

Skąd taka nagła, diametralna zmiana? Otóż, pewnego razu Skwaszone Winogrono zaprosiło wszystkich znajomych na swoje przyjęcie urodzinowe, zorganizowane w wesołym miasteczku. Wszystko było już zaplanowane i dopracowane w najdrobniejszych szczegółach - a na gości czekały między innymi diabelski młyn, pokazy magicznych sztuczek oraz przejażdżki na wozie z sianem. Nasz bohater również "zrobił się na bóstwo", wypatrywał kolegów z szerokim uśmiechem i równie szeroko otwartymi ramionami - ale ostatecznie okazało się, że NIKT nie przyszedł i że wszyscy zapomnieli o jego wielkim święcie :( Winogrono poczuło ogromny, nieutulony żal - a w efekcie stało się zrzędliwe, zgorzkniałe i odpychające w stosunku do całego swojego otoczenia (choć opisana sytuacja była zwyczajnym nieporozumieniem - bo na urodzinowych zaproszeniach wpisano po prostu niewłaściwą datę! ;))

Kolejna mądra opowieść pokazująca dobitnie, że przez nadmierne narzekanie i negatywne nastawienie możemy stracić bądź kompletnie przegapić wiele cennych i pięknych momentów w naszym życiu. Warto doceniać to, co mamy. Pielęgnować w sobie uważność oraz wdzięczność za zwykłe, codzienne przyjemności. Być otwartym na innych ludzi, roztaczać wokół siebie pozytywną energię, odrzucić na bok wszelkie urazy i "kwasy" - bo w przeciwnym razie można stać się naprawdę toksycznym osobnikiem, z którym już nikt nie będzie chciał nawiązywać bliższych relacji ;)

 

_____________________________

 

*współpraca z Harper Kids

 

 

"Wzorowe Jajo" i "Niesforne Ziarenko" - bestsellery z serii SMACZNA BANDA I EMOCJE od Harper Kids.

Żyję ostatnio w strasznym niedoczasie - dlatego też posty na blogu pojawiają się zdecydowanie rzadziej, a o istnieniu naszego "firmowego" Facebooka czy Instagrama już zupełnie zapomniałam. (Tak to chyba po prostu jest, kiedy oprócz jednego swojego dziecka ma się pod opieką jeszcze dziewiętnaścioro cudzych - i z dnia na dzień trzeba wymyślać im coraz to inne ciekawe, rozwijające aktywności ;)) Jednak o serii SMACZNA BANDA I EMOCJE po prostu muszę Wam jak najszybciej opowiedzieć - ponieważ niezwykle rzadko zdarzają się książki dla dzieci, które tak trafnie nawiązują do ludzkich uczuć, przeżywanych traum, szeroko pojętej idei self-care i samoakceptacji! Cały cykl promowany jest jako "kapitalnie napisany, brawurowo przetłumaczony i wspaniale zilustrowany" - a ja gwarantuję Wam, że nie ma w tym nawet cienia przesady :)

"Wzorowe Jajo"
Wydawnictwo Harper Kids
Jory John, Pete Oswald
stron: 32 / wiek: 3+

 

Tytułowe Wzorowe Jajo to wcielenie altruizmu, bezinteresownego wsparcia i perfekcjonizmu. Bez wahania pomaga każdemu i o każdej możliwej porze - a do tego stara się zapanować nad swoim  niesfornym rodzeństwem, zamieszkującym tę samą wytłaczankę. Jajo jest świetnie zorganizowane, pamięta o wszystkich ważnych sprawach i z uporem maniaka tuszuje wybryki swoich krnąbrnych sióstr oraz braci. Niestety, zapomina w tym wszystkim o swoich potrzebach, o własnym zdrowiu i kondycji psychicznej - co w dłuższej perspektywie czasowej skutkuje po prostu...pęknięciem skorupki oraz totalnym wypaleniem.

 

 

Pewnego dnia skrajnie wyczerpane Jajo decyduje się na opuszczenie rodzinnego domu. Rozpoczyna samotną tułaczkę od miasta do miasta - lecz czas spędzony z daleka od innych okazuje się dla niego prawdziwym wybawieniem. Wreszcie zaczyna myśleć o sobie, swoich pragnieniach i marzeniach. Oddaje się medytacji, wypoczywa w odludnych miejscach i dba o codzienne drobne przyjemności. Zaczyna rozumieć, że nie można stale funkcjonować pod tak ogromną presją i że życie nie polega wyłącznie na spełnianiu cudzych oczekiwań - a to już pierwszy niezwykle ważny krok, by powrócić do dawnej psychicznej równowagi...

 

Nawet nie jestem w stanie zliczyć, ile razy w trakcie czytania pomyślałam sobie, że to książka o mnie ;) Sama też zawsze miałam tendencję do nadmiernego perfekcjonizmu i narzucania sobie zbyt wygórowanych wymagań, którym potem trudno podołać. Na szczęście już nauczyłam się odpuszczać pewne rzeczy, rozsądnie ustalać swoje życiowe priorytety i asertywnie stawiać granice osobom, które próbują mnie wykorzystać. Jeżeli chcecie przekazać to wszystko własnemu potomstwu - "Wzorowe Jajo" to pozycja obowiązkowa w Waszej dziecięcej biblioteczce! :)

"Niesforne Ziarenko"

 Wydawnictwo Harper Kids
Jory John, Pete Oswald
stron: 32 / wiek: 3+

 

Niesforne Ziarenko jest prawdziwym postrachem całej okolicy. Kiedy spaceruje po mieście, ogarnięci trwogą mieszkańcy wolą czym prędzej schodzić mu z drogi. Uwielbia głupie żarty i robi na złość każdemu, kogo tylko napotka. Do tego jest hałaśliwe, wiecznie się spóźnia, brak mu ogłady i dobrego wychowania. Generalnie rzecz biorąc, naprawdę trudno dopatrzyć się w nim jakiejkolwiek pozytywnej cechy charakteru - choć pewnie byłoby zupełnie inaczej, gdyby nie trauma, której doświadczyło w dzieciństwie...

 

Kiedyś jego życie było przecież takie szczęśliwe i beztroskie! Ziarenko wychowywało się ze swoją liczną rodziną na podmiejskiej farmie i zamieszkiwało najbardziej okazały kwiat na całym słonecznikowym polu. Wszystko zmieniło się, kiedy nadszedł czas zbioru plonów - i to właśnie wtedy zostało brutalnie strząśnięte na ziemię, zagrabione, a następnie trafiło do ciemnego opakowania pełnego słonecznikowych pestek. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności udało mu się uniknąć bycia zjedzonym, ale jego późniejsze losy w niczym nie przypominały już wcześniejszej sielanki...

 

Przygody Niesfornego Ziarenka udowadniają, że nigdy nie jest za późno na zmianę swojego zachowania - i że to my sami mamy najwięcej siły sprawczej, by pokierować swoim życiem w odpowiednią stronę oraz dokonywać w nim właściwych wyborów. Nawet najwięksi nicponie zasługują na to, by dać im drugą szansę - ponieważ czasami przyczyną ich złego zachowania są trudne doświadczenia z przeszłości, które trzeba po prostu odpowiednio przepracować.

Obie książeczki są niezwykle zabawne i napisane bardzo przystępnym językiem - a jednocześnie traktują o niesamowicie istotnych sprawach. Zawarte w nich proste historie mogą stać się pretekstem do wielopoziomowych rozważań o zasadach współżycia społecznego, empatii i szacunku wobec innych ludzi. Pokazują też, jak bardzo krzywdzące bywa ocenianie innych po pozorach - oraz jak zaakceptować siebie ze wszystkimi swoimi wadami i zaletami, uwierzyć we własne możliwości i nie pozwolić się zaszufladkować :)

 

__________________________________

* współpraca z Harper Kids