Nauka literek i cyferek dla przedszkolaka - nasze sprawdzone domowe sposoby.

Nauka przez zabawę. 

Nie bez powodu uważa się, że dla dziecka najlepsza i najbardziej skuteczna jest nauka przez zabawę. Zwłaszcza dla dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym - czyli w okresie, kiedy to właśnie zabawa powinna stanowić zasadniczy sens kilkuletniego życia. Niejednokrotnie bawiąc się - maluszek nawet nie zauważa, że przy okazji  przyswaja mnóstwo nowej wiedzy i wartościowych informacji, które bardzo przydadzą mu się  na późniejszych etapach.

Wcale nie trzeba (a wręcz absolutnie nie powinno się) do czegokolwiek dziecka przymuszać. Ale czasami warto wykorzystać niesamowitą chłonność dziecięcego umysłu w tym najwcześniejszym okresie - i spróbować "przemycić" pewne edukacyjne treści w formie typowo rozrywkowej i zabawowej , co my uczyniliśmy w przypadku nauki literek i cyferek.

 Bardzo głodny literkowy potwór

Ze starego kartonu po butach i kolorowego papieru stworzyliśmy sympatycznego stwora, dla którego największym przysmakiem są literki. Najbardziej uwielbia samogłoski - ale również spółgłoskami nie pogardzi i jest otwarty na wszelkie nasze kulinarne propozycje ;) 

Specjalnie dla niego wydrukowaliśmy kilkukrotnie całe abecadło, żeby nigdy nie był głodny. Potwór informuje nas , na jaką literkę ma aktualnie największą ochotę - a zadaniem Bąbla jest spełnienie jego zachcianek i odnalezienie wszystkich określonych liter w naszej alfabetycznej rozsypance. Myślę, że z czasem zaczniemy karmić naszego przyjaciela również poszczególnymi sylabami, wyrazami oraz całymi zdaniami. 

  
Na jaką literę jest słowo ... ?

Tutaj sprawa jest bardzo prosta. Wystarczy wydrukować wszystkie litery alfabetu na planszach formatu A4 - a następnie dopasowywać do nich najróżniejsze obrazki (również wydrukowane i pozyskane z internetu - albo z wszelkich posiadanych w domu gier typu loteryjki, memory itd.) Dzięki temu dziecko uczy się, na jaką literę zaczynają się poszczególne wyrazy - a poprzez wielokrotne powtarzanie tej czynności zaczyna coraz lepiej kojarzyć zapis literki z konkretnymi obrazkami i słowami.

Palcem po kaszy pisane

W tym przypadku zamiast kaszy możemy użyć również mąki, cukru albo piasku - generalnie wszystkiego, po czym można wielokrotnie pisać palcami, a następnie "zmazywać" :) Na planszy przed naczyniem znajdują się kolejne litery, które Junior stara się (mniej lub bardziej wiernie) odtworzyć i odwzorować. Potem wystarczy tylko lekko potrząsnąć naczyniem  albo użyć maminego grubego pędzla do makijażu - żeby napisana literka zniknęła, a na jej miejscu pojawiła się następna. Uśmiech na ostatnim zdjęciu ewidentnie świadczy o tym, że satysfakcja ogromna ! ;)

Cyferkowa wieża z klocków

 

Żeby nie było zbyt nudno - naukę cyferek możemy połączyć z konstruowaniem własnej wieży z klocków. Każdy z plastikowych klocków oznaczamy konkretną cyfrą / liczbą - natomiast zadaniem dziecka jest ułożenie ich w odpowiedniej kolejności i stworzenie z nich budowli. Z czasem można dokładać kolejne elementy - w miarę jak dziecko będzie uczyło się liczenia na coraz wyższym i bardziej zaawansowanym poziomie.

 

  Cyferkowe plansze i pchełki

Tutaj możemy puścić wodze fantazji i przygotować całe mnóstwo różnych planszy , zależnie od zainteresowań i upodobań dziecka. Na zdjęciach są to akurat muchomorki - ale równie dobrze można wykorzystać np. biedronki z różnymi ilościami kropek czy jakiekolwiek inne policzalne motywy. 

Plansze z rysunkami przyporządkowujemy do konkretnych cyfr - a dla ułatwienia synek układa na nich plastikowe "pchełki" , żeby zaznaczyć, który element już został przez niego policzony. Często liczymy wspólnie i oczywiście na głos - żeby przy okazji się odpowiednio "osłuchać".

  

  Domowe puzzle DIY - pocięty obrazek  

Tnąc wydrukowane obrazki na cienkie paseczki, możemy przygotować własne układanki. Każdy z pasków numerujemy - i łącząc je ze sobą w jedną całość również głośno liczymy i wskazujemy na następujące po sobie cyfry. Zapewniam Was, że układanie takich domowych puzzli to dla dziecka wielka frajda - a ich przygotowanie trwa zaledwie chwilkę i wcale nie trzeba mieć do tego jakichś specjalnych zdolności.

Książeczki dobre na wszystko :)

Na koniec odsyłam Was również do dwóch świetnych propozcji Wydawnictwa Martel - które także proponują naukę literek i cyferek w bardzo atrakcyjnej, wesołej i przystępnej dla przedszkolaka formie.  

W "Alfabeciakach" i "Cyferkowie" wszystkie litery i cyfry opisane zostały w krótkich i bardzo szybko wpadających w ucho wierszykach. Na niesamowicie kolorowych i przyciągających wzrok ilustracjach towarzyszą im przedmioty i okoliczności, które w jakiś sposób się z nimi kojarzą - i o których opowiadają rymowanki.

Wierszyki są naprawdę zabawne, a literki i cyferki zostały w nich sprytnie i pomysłowo uosobione. Mają swoje ulubione zajęcia, zainteresowania, cechy charakteru, wady oraz zalety. Poszczególne słowa zaczynające się na daną literę zostały w tekście pogrubione oraz wyróżnione innym kolorem - żeby małemu czytelnikowi było je łatwiej namierzyć oraz skojarzyć z bohaterem wierszyka. Podobnie zresztą w przypadku cyferek - choć tutaj uczymy się przede wszystkim ich poprawnej odmiany, z którą dzieci mają dość często spore problemy (np. sześć, sześciu, o szóstej, szóstka...) 

Dodatkowo ,  książeczki są całokartonowe - a więc odporne na wszelkie zniszczenia i idealne dla dzieci w wieku przedszkolnym, które jeszcze nie zawsze potrafią obchodzić się  z nimi w stosowny, łagodny sposób ;)  

 To tylko niektóre z naszych propozycji -
ponieważ możliwości nauki przez zabawę są wręcz nieograniczone !

Przede wszystkim, jest to forma nie rodząca frustracji ani stresów -
za to stanowiąca dla dziecka czystą przyjemność i nowe, ciekawe doświadczenie.

Jak nauczyć dziecko rozsądnie i mądrze korzystać z Internetu?

Zauważyłam, że moi znajomi rodzice dzielą się na dwa skrajnie różne obozy, jeżeli chodzi o korzystanie przez dzieci z tabletów, smartfonów czy wszelkich innych tego typu urządzeń.  Jedni absolutnie nie dopuszczają takiej opcji - i zupełnie izolują swoje latorośle od podobnych rozrywek. Inni natomiast wciskają dziecku telefon za każdym razem, kiedy chcą mieć chwilę świętego spokoju i zająć czymś malucha bez jakiegokolwiek zaangażowania ze swojej strony. 

Jest też grupa znajdująca się gdzieś "pośrodku", do której i ja należę. Jakkolwiek moja miłość do książek i gier planszowych jest ogromna i od samego początku staram się zaszczepić ją również w Juniorze, to jednak nie mogę nie dostrzegać faktu, iż żyjemy w XXI wieku - a nowoczesne technologie są powszechnie dostępne i w pewnych sytuacjach wręcz trudno wyobrazić sobie bez nich nasze codzienne funkcjonowanie.

Oczywiście jeżeli do czynienia mamy z pełnymi przemocy grami komputerowymi, niezbyt mądrymi kreskówkami czy jakimikolwiek innymi niestosownymi treściami - zawsze byłam, jestem i będę kategorycznie przeciwna !

Jednak skoro można przez Internet głosować w wyborach, rozliczać PIT-y, robić zakupy, komunikować się z ludźmi z całego świata i załatwiać szereg najróżniejszych spraw urzędowych - to dlaczego nie wykorzystać go również podczas pracy i zabawy z dzieckiem, w celach edukacyjnych i poznawczych? Przecież właśnie takie multimedialne metody stosowane są w coraz większej liczbie szkół czy przedszkoli - i sądząc po rozmowach z zaprzyjaźnionymi przedstawicielami grona pedagogicznego przynoszą naprawdę świetne rezultaty, stanowiąc miłą odmianę od klasycznego "zakuwania" książkowej, czysto teoretycznej wiedzy. 

Dlatego od pewnego czasu zaglądamy razem z Bąblem chociażby na platformę Squla.pl - i nie bez powodu uważam, że nasz trzylatek wykorzystuje te chwile spędzone przy monitorze zdecydowanie rozsądniej, mądrzej i efektywniej ode mnie !

Sama dość często traktuję Internet jako sposób na tak zwane "odmóżdżenie". Potrafię przez godzinę przeglądać aukcje albo scrollować Facebooka bez żadnego sensu i konkretnego celu. Tymczasem Juniorowi odpalam zakładkę przeznaczoną typowo dla przedszkolaków - w której znajdują się wyłącznie bardzo rozwijające quizy i edukacyjne gry. Nie ma tu absolutnie niczego zbędnego, ogłupiającego czy rozpraszającego - a co więcej, cały materiał został wcześniej skonsultowany ze specjalistami i pozostaje w zgodzie z programem nauczania oraz wytycznymi MEN. 

Bąbel z zapałem poznaje nowe literki, cyferki, kolory i kształty - uczy się swoich pierwszych rymowanek i angielskich słówek. Utrwala w ten sposób rzeczy, które wcześniej pokazywałam mu w tradycyjnych grach i książeczkach - i lepiej je zapamiętuje, dzięki wielkiej różnorodności zadań. Jednocześnie ZAWSZE jest to czas rozsądnie limitowany i spędzany wspólnie - ponieważ za każdym razem któreś z nas towarzyszy mu przy komputerze i pomaga w ogarnięciu kwestii technicznych.

Nie ma co się oszukiwać - wszechobecna technologia prędzej czy później nasze dzieci i tak "dopadnie". Będą potrzebowały jej na każdym etapie edukacji i w kontaktach ze znajomymi - a potem również w pracy i w niemal każdej innej dziedzinie życia. Najprawdopodobniej będą korzystały z niej jeszcze częściej, niż my w obecnych czasach - więc moim zdaniem warto uczyć je, jak korzystać rozsądnie, mądrze i sensownie.

Na podstawie moich osobistych doświadczeń (pierwszy komputer dopiero w liceum, masakryczne problemy z wykonaniem nawet najprostszych operacji typu "kopiuj-wklej" ;) ) uważam, że dobrze jest jednak nie pozostawać w tyle z tym wszystkim, co stało się nieodłączną częścią współczesnego świata. Kluczem jest tylko UMIAR, ODPOWIEDNI BALANS i TOWARZYSZENIE dziecku - oraz czerpanie z wartościowych serwisów, programów czy aplikacji, które mogą tylko pomóc naszym pociechom w poznawaniu świata.

A Wy - jakie macie podejście do tego tematu ?