"Paszczaki", "Jamniki" - a może "Nogi za pas" ? Sprawdzone sposoby na nudę - nowe gry dla dzieci od Naszej Księgarni.

Do tej pory Nasza Księgarnia rozpieszczała nas głównie pięknie wydanymi, wartościowymi książeczkami dla dzieci. Obecnie dołączyły do nich również gry dla najmłodszych : bardzo różnorodne, niesamowicie bogate graficznie i dopracowane w każdym, najdrobniejszym szczególe. "Paszczaki", "Jamniki" czy "Nogi za pas!" ? Jestem bardzo ciekawa, która najbardziej przypadnie Wam do gustu :)

"Paszczaki"

"Paszczaki" to najprostsza i najmniej skomplikowana z prezentowanych gier - a więc siłą rzeczy przeznaczona dla najmłodszych graczy, już od 5. roku życia.  Jest to gra karciana - polegająca na układaniu poszczególnych kart z wizerunkami sympatycznych stworków w taki sposób, żeby karty stykały się ze sobą chociaż jednym bokiem.

 

 

Po wyłożeniu każdej z kart na stół dobieramy kolejną z głównej puli - i staramy się ułożyć je tak sprytnie, by na obu krańcach naszego pionowego lub poziomego szeregu znajdowały się dwa identyczne Paszczaki. Gracz, który tego dokona - zgarnia dla siebie wszystkie karty znajdujące się w danym rzędzie. Ostatecznie wygrywa natomiast ten zawodnik, któremu uda się zgromadzić najwięcej Paszczaków na swoim koncie.

Dla ułatwienia każdy Paszczak opisany jest jedną , dwiema lub trzema kropeczkami. Symbole te oznaczają ilość, w jakiej konkretna postać występuje w całej talii. Mając taką świadomość - dziecko uczy się logicznego myślenia, planowania i obierania pewnej strategii. Wie na przykład, że z Paszczakiem oznaczonym jedną kropką nie jest w stanie niczego wskórać - ponieważ nie znajdzie w talii drugiej karty do pary, przy pomocy której mogłoby zamknąć szereg. Jeśli natomiast trzyma w ręku jakiegoś Paszczaka z dwiema lub trzema kropkami - a taki sam znajduje się już wśród wcześniej wyłożonych kart - może próbować zakończyć rząd w taki sposób, by trafiło do niego jak najwięcej elementów. 

 

  

Moim zdaniem poza sposobem gry zaproponowanym przez producenta - można wykorzystywać Paszczaki również do partyjek tradycyjnego memory. Wówczas wybieramy z talii tylko karty, które występują w niej podwójnie - a następnie kładziemy je wszystkie rewersem do góry i staramy się znaleźć w jak najkrótszym czasie jak najwięcej takich samych par.  

Wizerunki Paszczaków świetnie sprawdzą się również w sytuacji, kiedy zechcemy przybliżyć dziecku różne wykonywane zawody, pasje i zainteresowania. Znajdziemy wśród nich chociażby mechanika, gwiazdę rocka, cyrkowca, malarza, lekarza czy primabalerinę - a więc naprawdę szeroki przekrój wszelakich profesji, o których można z dzieckiem podyskutować :)

 

 "Jamniki"

Wyobraźcie sobie, że właśnie staliście się szczęśliwymi posiadaczami pięciu uroczych jamników ;) Idzie jesień, Wasze pieski rosną w zastraszającym tempie - a więc musicie wykazać się opiekuńczością i zadbać o to, żeby nie zmarzły w ciągu coraz chłodniejszych wrześniowych wieczorów...

W tym celu chcecie ubrać swoje jamniki w kolorowe kubraczki, ale oczywiście (jak w każdej grze) jest to obwarowane pewnymi ściśle określonymi zasadami i regułami. Poszczególne fragmenty kubraczków różnią się od siebie nie tylko kolorem, ale również ilością namalowanych kostek - a więc trzeba układać je obok siebie tak, by chociaż jedna z tych cech była zgodna. 

Jeżeli któremuś z graczy nie uda się wylosować kubraczka w konkretnym kolorze albo z określoną liczbą kości - kładzie swój fragment białą stroną do góry i w ostatecznym rozrachunku nie zdobywa za niego punktów. Wygrywa oczywiście osoba, która uzbiera największą liczbę punktów - naliczanych za ułożone kostki oraz najdłuższe fragmenty psiego ubranka w tym samym kolorze.

 

Oprócz podstawowego wariantu "Jamników" instrukcja sugeruje nam również bardziej zaawansowane opcje. Tutaj dodatkowym utrudnieniem i okazją do zbierania kolejnych punktów jest realizacja tak zwanych "zadań specjalnych", znajdujących się na dwunastu osobnych kartonikach. Zależnie od poziomu trudności zadania można zdobyć od 5 do 8 punktów za jego realizację - powiększając jednocześnie swoją przewagę i pozostawiając innych zawodników daleko w tyle ;)

 

 

Nogi za pas !

To najbardziej złożona i zaawansowana gra z całego dzisiejszego zestawienia - a co za tym idzie, ma również najwięcej elementów. Poza sporych rozmiarów planszą znajdziemy tu także : przestrzenny zamek z uwięzioną w nim księżniczką, drewniane figurki smoka oraz siedmiu rycerzy, osiem plastikowych kostek oraz trzy rodzaje żetonów o różnych wielkościach i wzorach (tarcze, króliczki i wizerunki smoka).

O ile w większości gier zwycięża ten , kto jako pierwszy dojdzie do mety - o tyle "Nogi za pas" punktują tylko rycerzy, którzy dotrą do zamku na II, III lub IV miejscu. Najlepiej więc posuwać się po planszy umiarkowanym tempem : na tyle szybko, by nie zostać pożartym przez smoka albo uznanym za marudera ; a jednocześnie na tyle powściągliwie, z godnością i z honorem, by nie zostać okrzykniętym największym tchórzem w całym królestwie ;) 

Dodatkowe punkty można pozyskać również za uratowanie rozmieszczonych na planszy białych króliczków - natomiast biada temu rycerzowi , którego w trakcie rozgrywki zaatakuje smok przy pomocy jednego ze swoich smoczych żetonów. Dopóki rycerze trzymają się w grupie i znajdują razem na tym samym polu - są w stanie mężnie stawić opór bestii. Jeśli natomiast któryś z nich po rzucie kostką weźmie tytułowe "nogi za pas" - jego towarzysz zostaje automatycznie pokonany i wyeliminowany z gry.

Bardzo istotnym elementem w grze są przede wszystkim kolorowe kostki - ponieważ to oznaczenia na nich decydują, którzy rycerze wykonają ruch w danej turze, o ile pól się przesuną i czy będzie to krok do przodu, czy do tyłu. Podczas podsumowania i zliczania wyników najbardziej istotne okazują się natomiast żetony w kształcie tarczy. Każdy gracz wybiera sobie jeden z nich już na samym początku rozgrywki - i to właśnie kolory na odwrocie tarczy mówią nam o tym, za których rycerzy zdobywamy punkty po ich dotarciu na zamek. 

Zdaję sobie sprawę, że taki opis czytany "na sucho" , bez możliwości samodzielnego przetestowania gry - może wydawać się dość zawiły i pogmatwany.  Jednak gwarantuję Wam, że dzięki bardzo przejrzystej, przystępnej i popartej licznymi ilustracjami instrukcji szybko zorientujecie się w zasadach i już po pierwszych 2-3 rozgrywkach nie będą one miały przed Wami absolutnie żadnych tajemnic ;)

Bardzo miłym akcentem w grach Naszej Księgarni jest dołączenie do każdego opakowania karteczki z grafiką oraz miejscem na podpis właściciela gry. Oprócz tego w każdym pudełku znajduje się też dodatkowa "Karta Megamocy" , która może zostać wykorzystana przez gracza jako pewnego rodzaju bonus - dając mu chociażby prawo do wyboru ulubionej gry albo do cofnięcia swojego niefortunnego ruchu :)

To jak ? Gracie z nami ?
Którą grę wybieracie na pierwszy ogień ? ;) 

Paddington też był...adoptowany :) Recenzja filmu "Paddington 2" oraz towarzyszących mu książeczek.

Paddingtona  chyba  nikomu  nie  trzeba  przedstawiać. Ten  sympatyczny mały niedźwiadek  - pierwotnie  bohater  znanych i lubianych na całym świecie książek Michaela Bonda - doczekał się już dwóch filmowych  ekranizacji  swoich  zabawnych  przygód. Właśnie  dzisiaj  - 29  grudnia - ma miejsce  premiera filmu  "Paddington  2" w reżyserii  Paula  Kinga. Czy  warto  wybrać się na  niego  do  kina? Nasza  rodzinka  była już  jakiś czas  temu, na  pokazie  przedpremierowym - więc bardzo  chętnie  podzielimy się z Wami  swoimi  wrażeniami :)

Paddington też był...adoptowany! 

Wychowywany w dalekim Peru przez niedźwiedzicę Lucy i jej życiowego towarzysza wujka Pastuzo - w wyniku zbiegu najróżniejszych okoliczności trafia do Londynu, gdzie zostaje przygarnięty przez sympatyczną rodzinę Brownów. W drugiej części filmu Paddington jest już nie tylko pełnoprawnym i w pełni zadomowionym członkiem rodziny - ale również ulubieńcem lokalnej społeczności, która traktuje go jak rodowitego Londyńczyka i najlepszego przyjaciela.

Paddington świetnie czuje się w nowym miejscu  - lecz jednocześnie nie zapomina o swoich korzeniach, tęskni za ciocią Lucy i planuje zrobić jej wyjątkowy urodzinowy prezent. W jednym z zaprzyjaźnionych antykwariatów trafia na pewną tajemniczą księgę, która z całą pewnością spodobałaby się jego peruwiańskiej krewnej. Z czasem okazuje się jednak, że dla niektórych osób księga ma znaczenie nie tylko sentymentalne - i że znajdują się w niej wskazówki, jak dotrzeć do cennego skarbu. 

Któregoś dnia dzieło zostaje skradzione - a Paddington posądzony o ten niecny występek i osadzony w więzieniu. Jego rodzina jednak nie poddaje się, walczy o dobre imię misia i dokłada wszelkich starań, by odnaleźć prawdziwego złodzieja...

Cały film  jest  dokładnie  taki, jak  sam Paddington : uroczy, czarujący i niezwykle  zabawny. Czasami  akcja płynie niesamowicie wartko  i rozśmiesza do  łez - a innym razem zwalnia, wycisza się i z kolei wzrusza  tak, że również nie  sposób łezki nie  uronić.

Bardzo  podobały  mi  się zwłaszcza  sceny  więzienne. Mały  kudłaty  miś zjednuje  sobie  w nich szacunek i sympatię kilkudziesięciu  rosłych mężczyzn - groźnych  przestępców, którzy  ostatecznie pod jego  wpływem okazują się jednak  całkiem przyjaźnie  nastawieni :)

Choć to  Paddington  ewidentnie  wysuwał się w filmie  na  pierwszy  plan - to urzekły mnie  również pozostałe kreacje  aktorskie . Nawet  obecność Hugh  Granta  w roli Phoenixa Buchanana jakoś szczególnie  mi  nie  przeszkadzała - mimo że generalnie za  nim  nie  przepadam i zwykle  irytują mnie  role, w jakie  się wciela. Być może po  prostu przyjemnie było  stwierdzić , że wyjątkowo  brzydko  się starzeje - i że nie ma  w sobie  już  nic  z tego  młodzieńczego  czaru, który  zwykło  mu się przypisywać ;)

"Paddington 2" to piękna laurka.

 

Film  przekazuje  wiele  naprawdę wartościowych  treści  i życiowych  mądrości. Opowiada  przede wszystkim o sile przyjaźni - i o tym, że prawda zawsze zwycięża, a oszustwo i kłamstwo mają wyjątkowo krótkie nogi. Paddington w swoim postępowaniu konsekwentnie kieruje się zasadami wpojonymi mu w dzieciństwie przez ciotkę Lucy - które każdy młody widz również powinien poznać i wziąć je sobie głęboko do serca. 

Na czym polega fenomen Paddingtona? Choć czasami bywa niezdarny i popełnia najróżniejsze gafy - w gruncie rzeczy ludzie uczą się od niego optymizmu, radości życia i umiejętności cieszenia się z każdego drobiazgu. Szczególnie wyraźnie widać to w filmie w momencie, kiedy miś zostaje zaaresztowany - a pod jego nieobecność całe miasteczko jakby zamiera, mieszkańcy stają się roztargnieni, rozkojarzeni, smutni i zagniewani niczym gradowe chmury.

Dla mnie "Paddington 2" to laurka wystawiona rodzinie, przyjaźni, bezinteresownej pomocy i lojalności. Film zgrabnie łączy  ze  sobą wątki awanturniczo-kryminalne  oraz  główne, najważniejsze  przesłanie - że o prawdziwych przyjaciół warto  walczyć, choćby  wszyscy  inni  już dawno w nich  zwątpili.

 Książkowe dodatki do filmu

Jak  to  zwykle  bywa  w przypadku  tak  udanych  kinowych  premier  - filmowi  towarzyszą również najróżniejsze dodatki i gadżety. Wydawnictwo  Jaguar  zadbało  o to, by  przygoda polskich  widzów z misiem  Paddingtonem  nie  kończyła  się tuż po wyjściu  z kina. Kiedy  wrócimy  do  domu  z rodzinnego  seansu  - warto  sięgnąć po związane  z filmem  książeczki  o Paddingtonie, gwarantujące  jeszcze  wiele  godzin kolejnych wzruszeń i świetnej zabawy.

Dla  prawdziwych małych fanów  Paddingtona  przygotowano  nie  tylko nowelę i opowieść filmową, zawierającą najciekawsze kinowe kadry  - ale  również ksìążeczki z naklejkami, łamigłówkami  i kreatywnymi  zadaniami. 

Możemy  chociażby  pomóc  Paddingtonowi  w napisaniu  listu  do  cioci  Lucy, przyrządzeniu  jego  ulubionej  marmolady  albo  stworzeniu  teatralnej maski. Dzieci  na  pewno  chętnie  wypełnią poszczególne  strony odpowiednimi rekwizytami i wizerunkami  filmowych  bohaterów - a także  pokolorują obrazki, przebrną przez  labirynty i wykreślanki wyrazowe,  połączą ze  sobą kropki  czy  też zagrają w ukryte  w książeczkach  gry planszowe  .

Samą nowelą natomiast  zaczytywaliśmy  się z Bąblem  przez  całe  święta, 

wielokrotnie wracając  do  naszych  ulubionych wydarzeń i fragmentów.

Jedynie zamiast marmolady -

towarzyszyło nam czekoladowe fondue ;)

A Wy - lubicie Paddingtona ?

Wybieracie się na niego do kina ?  :)