Zdrowe podejście do macierzyństwa. Mam je - czy tylko mi się wydaje ? ;)

Nawet kiedy jeszcze nie byłam mamą - towarzyszyły mi przeróżne obawy. Czy będę umiała odpowiednio zadbać o dziecko, wychować je na szczęśliwego człowieka, odpowiedzieć trafnie i adekwatnie na wszystkie jego potrzeby ? Czy gdzieś po drodze nie nawalę, nie zafunduję nieświadomie zbędnych traum i kompleksów ? Czy w decydujących momentach pozwolę rozwinąć skrzydła bez ich jednoczesnego podcinania ? Jednak chyba najbardziej obawiałam się, czy nie stracę w tym wszystkim zdrowego rozsądku - i nie stanę się "nawiedzoną maDką roku z pieluszkowym zapaleniem mózgu oraz monopolem na wszechwiedzę..."

Z perspektywy czasu uważam, że - na szczęście - 

macierzyńska sodówa nie uderzyła mi zbyt mocno do głowy. 

 I właśnie o tym dzisiejszy tekst :)

1. Nie oczekuję , by wszyscy kochali i ubóstwiali moje dziecko. 

Zdaję sobie sprawę, że choć dla mnie i dla całej naszej rodziny Bąbel jest wspaniały,wyjątkowy, niepowtarzalny i jedyny w swoim rodzaju - to dla innych jest...po prostu dzieckiem. Jednym z wielu, zupełnie obojętnym - a może nawet niekoniecznie szczególnie uwielbianym. (Sama zresztą też za niektórymi dziećmi nie przepadam i albo odczuwam do nich głęboką niechęć,  antypatię - albo wręcz działają na mnie jak czerwona płachta na byka). Dlatego tym bardziej nie wymagam, żeby ktoś się nad naszym Bąblem nieustannie roztkliwiał, rozczulał - i ćwierkał nad nim godzinami jak nad ósmym cudem świata. Takie zachowanie uważam w sumie za dość żenujące ;) 

2. Potrafię zdobyć się na krytykę wobec samej siebie jako matki -
ale również na wyrozumiałość.

Zdaję sobie sprawę, że jest całe mnóstwo kwestii, w których nawaliłam po całości. Wiele rzeczy mogłam zrobić lepiej, bardziej świadomie i z większym zaangażowaniem - ale nie dysponowałam odpowiednią wiedzą albo byłam po prostu tak skrajnie zmęczona i wycieńczona codziennymi obowiązkami, że postanowiłam trochę "oszukać" i wybrać jakąś wychowawczą drogę na skróty.  Nie biczuję się za to - bo przecież jako matki jesteśmy nadal tylko ludźmi. Nie musimy być we wszystkim doskonałe i nieomylne - a te popularne memy o naszych rzekomych "super-mocach" zwyczajnie mnie śmieszą.

3. Nie składam się w ofierze na ołtarzu macierzyństwa. 

Pamiętam o tym, że jestem przede wszystkim sobą, człowiekiem i kobietą - a dopiero potem żoną, matką i wszystkim innym, co z tym związane. Spędzam mnóstwo czasu z Bąblem, staram się poświęcać mu maksimum uwagi i wymyślać całą masę rozwijających, kreatywnych zajęć - ale jednocześnie nie zapominam o sobie i swoich własnych, osobistych potrzebach. Lubię się ładnie ubrać, lubię umalować. Lubię nałożyć sobie maseczkę na twarz i włosy, pobuszować z koleżanką po lumpeksach albo zapaść się miękko w wygodnym fotelu z jakąś dobrą książką i tabliczką ulubionej czekolady. 

Nie uważam, że matka musi być trwale "zrośnięta" ze swoim dzieckiem niczym jego syjamska bliźniaczka. Strasznie szkoda mi wszystkich umęczonych, utyskujących kobiet, które od kilku lat nawet śmieci nie wychodzą wyrzucać same - tylko obowiązkowo z latoroślą uczepioną kurczowo ich nogi lub spódnicy.

4. Jako matka nie zawłaszczam sobie więcej przestrzeni publicznej, 

niż mi faktycznie potrzeba. 

Absolutnie nie oburzam się na medialne doniesienia, że powstaje coraz więcej restauracji oraz hoteli typu child free - do których wpuszcza się tylko osoby bez dzieci czy gości powyżej 18. roku życia. Jestem jak najbardziej ZA takimi rozwiązaniami ! Sama też - wyrywając się z domu, wychodząc raz na jakiś czas z mężem czy znajomymi i poszukując odskoczni od swojego macierzyństwa - naprawdę nie mam najmniejszej ochoty znowu znaleźć się w otoczeniu rozbieganych, rozkrzyczanych i rozbrykanych kilkulatków. Uwierzcie mi : w takich momentach to jest OSTATNIA rzecz, jakiej mi potrzeba ! ;) 

Więc skoro istnieje całe mnóstwo lokali przyjaznych dziecku - posiadających wspaniale wyposażone kąciki zabaw, profesjonalnych animatorów i inne rodzicielskie udogodnienia - to nie widzę powodu, by nie mogły powstawać też miejsca zgoła odmienne, o zupełnie innym charakterze : gdzie każdy znajdzie swój cichy, spokojny, bezpieczny i bezdzietny azyl ;)

5. Nie przesładzam macierzyństwa. 

Macierzyństwo "rzygające tęczą" - na maksa przesłodzone, ociekające lukrem, posypane kolorową posypką i lśniącym brokatem - nie jest dla mnie ! Absolutnie nie zależy mi na tym, żeby błyszczeć wśród innych matek niczym bajkowy jednorożec na tle zupełnie zwyczajnych, pospolitych klaczy ;) Moim zdaniem taki wizerunek jest do tego stopnia odrealniony, przemyślany, zaplanowany i wyreżyserowany w każdym szczególe - że chyba tylko ktoś o naprawdę niskim poczuciu własnej wartości byłby skłonny nabrać się na taką piękną, sztucznie napompowaną i wykreowaną w Photoshopie otoczkę. 

Moje macierzyństwo jest po prostu różne. Tak różne - jak różne bywają sondaże przedwyborcze, ludzkie gusta czy warunki atmosferyczne w naszym pięknym kraju. Czasem słońce - czasem deszcz. Czasami słodycz małych kochanych rączek oplecionych wokół szyi - a czasem gorycz porażki, że znów się na jakimś wychowawczym polu z kretesem poległo i wróciło "na tarczy", zamiast dumnie dzierżąc ją w dłoni. Czasem spacer po słonecznej łące, śpiew ptaków w koronach drzew i tego typu sielskie obrazki - a czasami z dnia na dzień "zima zaskakuje drogowców". (Czytaj: Młody przechodzi jakiś skok rozwojowy czy inny niewiadomego pochodzenia kryzys,  a ja znowu mam ochotę pierdyknąć drzwiami, zdetonować ładunek wybuchowy i wystrzelić się do Krainy Wiecznej Wolności i Bezdzietności - choć pewnie już za kilka minut umierałabym z dzikiej tęsknoty za tą moją małą, kochaną "Gadziną" ;) ).

Moim kluczem do macierzyństwa jest rozsądek, dystans, unikanie skrajności - oraz umiejętność śmiania się z samej siebie. A skoro już mowa o ZDROWYM podejściu - to mam dla Was właśnie coś zdrowego i pysznego ;)  Jeżeli podobnie jak ja nie lubicie PRZESŁADZAĆ - ale chciałybyście sobie od czasu do czasu to macierzyństwo OSŁODZIĆ - polecam Wam polskie ekologiczne słodycze SuperKrówka :

• wegańskie ;
• na bazie cukru i mleka kokosowego ;
• bezmleczne i bezglutenowe - idealne dla alergików ;
• bogate w błonnik, magnez, potas , cynk i żelazo ;
• wyprodukowane z surowców pochodzących z upraw ekologicznych ;
• przetworzone w minimalnym stopniu; 
• bez syropu glukozowo-fruktozowego ;
• delikatne i smaczne - a na pewno Was po nich nie zemdli ;) 

To jak - skusicie się ? ;)

Z okazji Dnia Matki - będę dla siebie dobra i przestanę się biczować.

Odnoszę czasami wrażenie, że niektóre mamy lubią popadać w skrajności.  Albo są wobec siebie zupełnie bezkrytyczne i uważają , że pozjadały absolutnie wszystkie rozumy (co widać szczególnie wyraźnie na niektórych forach i grupach facebookowych ;) ) - albo z kolei biczują się nadmiernie za każdy popełniony błąd, zupełnie nie wierzą w swoje matczyne moce i pozwalają sobą manipulować wszystkim znajdującym się wokół nich "dobrym doradcom". 

Przyznam szczerze, że sama też od czasu do czasu znajduję się w którejś z tych grup. Najczęściej za mocno roztrząsam wszystkie swoje pomyłki oraz wychowawcze niepowodzenia - a nie potrafię skupić się na własnych dobrych stronach i pozytywnych cechach. Na szczęście zwykle znajduje się ktoś, kto daje mi porządnego kopniaka w tyłek i każe się wreszcie ogarnąć - i tym razem były to Mama Migotka oraz autorka bloga Radosna Chata, które "nominowały" mnie do udziału w wyzwaniu #SuperMama.

A zatem, z okazji zbliżającego się Dnia Matki skupiam się na pozytywach -

i wymieniam Wam dzisiaj 10 powodów, dla których we własnym mniemaniu jestem dobrą mamą. 

Zaczynamy ! ;)

1. Sama mam w sobie dużo z dziecka. Być może nie zawsze to po mnie widać - ale uwielbiam się wygłupiać, stroić dziwne miny, szaleć na placach zabaw, tańczyć po domu z miotłą albo rurą od odkurzacza czy też skakać razem z  Młodym po kałużach. Kiedy miałam 18 lat wyobrażałam sobie trzydziestoletnią kobietę jako kogoś bardzo poważnego, statecznego, w pewnym sensie już zgorzkniałego i stetryczałego ;) - a tymczasem sama dobiłam do trzydziestki i odnoszę wrażenie, że moje zachowanie tak naprawdę niewiele się zmieniło ;)

2. Pozwalam mojemu dziecku wybierać. Oczywiście nie wszystko i nie zawsze - ale generalnie pozostawiam Młodemu sporą swobodę. Staram się nie zmuszać go do niczego i nie wywierać na nim nadmiernej presji. Nigdy nie usłyszy ode mnie, że ma "iść pocałować ciocię". Powiem mu raczej: "absolutnie nie idź, jeżeli nie masz na to ochoty."  Na pewno nie jestem jedną z tych mam, które wymagają bycia "dobrze ułożonym" dzieckiem - ponieważ "układa się" psa i nawet w tym kontekście bardzo takiego określenia nie lubię ;)

3. Zarażam Juniora miłością do książek. Ponieważ pamiętam, jak wiele mi one dały w dzieciństwie i późniejszym życiu i o ile bogatsza się dzięki nim czułam. Nie chodzi mi tu absolutnie o wykutą na pamięć szkolną wiedzę - ale o przygody przeżywane razem z książkowymi bohaterami i o marzenia, które rozkwitały wówczas w mojej kilkuletniej głowie,  podobnie jak kwiaty na tej ------->  wiosennej sukience.

4. Pokazuję mu świat większy niż osiedlowa piaskownica. Dużo wspólnie podróżujemy, zwiedzamy, poznajemy nowe miejsca i okolice. Wcale nie muszą to być nie wiadomo jakie wojaże i wycieczki all inclusive na inny kontynent - bo czasami wystarczy spacer dosłownie kilka kilometrów od domu, żeby odkryć razem coś fascynującego i ciekawego, do czego ciągle chce się wracać.

5. Uczę tolerancji wobec innych osób. Niezależnie od ich wieku, płci, wykonywanej pracy, wyznania, koloru skóry czy orientacji seksualnej. Pokazuję Bąblowi, że wszystkim ludziom należy się taki sam szacunek już przez wzgląd na to, że są...właśnie ludźmi - i że nie można dyskryminować nikogo w oparciu o którąkolwiek z powyższych kwestii.

6. Nie trzęsę się nad nim, jakby był z kruchego szkła. I tutaj najbardziej nasuwa mi się słowo subsydiarność ;)  Pomagam i wyręczam dopiero wtedy, kiedy ma problem i nie jest w stanie zrobić czegoś samodzielnie. Usuwam spod nóg te największe kłody i przeszkody - ale kilka tych mniejszych pozostawiam i motywuję do tego, żeby sam z nimi powalczył i miał potem jeszcze większą radochę i satysfakcję :)

7. Mówię stanowcze NIE wszechobecnemu "wyścigowi szczurów". Od samego początku twardo postanowiłam sobie, że nie będę ustawiać na jego starcie wózka z kilkumiesięcznym niemowlęciem. Nie będę licytować się z innymi mamami, czyje dziecko szybciej usiadło, szybciej wstało, szybciej się odpieluchowało czy szybciej zrobiło pierwsze samodzielne kroki. Kiedy większość biegnie w owczym pędzie ku tej majaczącej gdzieś w oddali mecie - ja chcę pokazać Bąblowi, że czasami warto obrać zupełnie inny kierunek ;)

8. Myślę też o sobie. Bo mam jeszcze całe mnóstwo innych rzeczy do roboty, poza byciem mamą. Nie chcę, żeby synek widział mnie wiecznie sfrustrowaną i zmęczoną tym, że nie robię już nic poza "mamowaniem". Oprócz tego jestem też kobietą, która ma swoje pasje, potrzeby i zainteresowania - i chce od czasu do czasu wyjść gdzieś sama, odetchnąć, spędzić godzinkę na kawie z koleżanką albo na ------->>>zakupach (chociażby tych wirtualnych ;) )

9. Szanuję jego historię - pamiętam o niej i dzielę się z nim tymi okruchami informacji, jakie sama posiadam. Nie zamierzam niczego przed nim ukrywać - i nie powiem też złego słowa na temat jego mamy biologicznej, której jestem po ludzku i najzwyczajniej w świecie wdzięczna za to, że zrobiła dla niego tyle, ile tylko mogła w swojej niełatwej sytuacji. Myślę, że kiedy przyjdzie odpowiedni moment - pomogę mu poskładać te okruchy w jakąś sensowną całość. 

10. Kocham nad życie - 

no, ale to się chyba rozumie samo przez się ;)

Mama :

sukienka ----->>> e-margeritka

 biżuteria - New Look /------>>> Be You 

buty - New Look

torebka - CCC

Bąbel :

kapelusz - F&F

koszulka - Pepco

dżinsy - Reserved

buty - Deichmann 

***

Nie uciekajcie jeszcze - bo teraz czas na moje nominacje :)

Zapraszam do zabawy...wszystkie inne #SuperMamy, które tu zaglądają.
Bo każda z Was nią jest - więc powiedzcie sobie kilka zasłużonych komplementów.
#SuperTatusiów też zapraszam - w końcu niedługo również Dzień Ojca :)